Włok – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2a/Trawling_Drawing.jpg/220px-Trawling_Drawing.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fb/Fish_on_Trawler.jpg/220px-Fish_on_Trawler.jpg)
Włok – ciągnione, czynne narzędzie sieciowe do połowu ryb.
- Włok morski – wielki wór (o dwóch klinowatych skrzydłach, które rozwierają się podczas ciągnięcia włoka w wodzie), zwężający się w matnię, gdzie gromadzą się wyłowione ryby. Wleczony jest za liny, przywiązane do końców skrzydeł przez kuter lub trawler w pobliżu dna morskiego na głębokości 200-400 m.
- Włok denny – włok wleczony po dnie.
- Włok pelagiczny – włok do połowu na pełnym morzu, na dużych głębokościach, zwykle ciągnięty przez dwa statki.
Norma branżowa BN-84/3743-24 definiuje następujący podział włoków:
- w zależności od charakteru pracy - włoki denne i pelagiczne;
- w zależności od liczby ścian we wlocie gardzieli - włoki dwuścienne, czterościenne i wielościenne[1].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Specyfikacje worków włoka typu »BACOMA«, dodatek do Rozporządzenia Komisji (UE) nr 686/2010 z dnia 28 lipca 2010 r.. oirm.gdynia.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-19)].