Wielkie Bombardowanie – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e2/Lunar_cataclysm.jpg/220px-Lunar_cataclysm.jpg)
Wielkie Bombardowanie – okres w początkowej historii Układu Słonecznego, tuż po uformowaniu się planet, około 3,8 do 4,1 miliarda lat temu, podczas którego powstała większość kraterów uderzeniowych na Księżycu. Z tego okresu pochodzi około 1700 kraterów księżycowych o średnicach powyżej 20 km. Uważa się, że procesu tego doświadczyły wszystkie ciała wewnętrznej części Układu Słonecznego.
Dowody pochodzą głównie z datowania próbek księżycowego gruntu, które wskazują, że większość skał wypełniających kratery krystalizowała się w bardzo wąskim odstępie czasu.
Przyczyna wystąpienia Wielkiego Bombardowania nie jest znana. Być może doszło do zmian orbit dużych planet lub zaszło nieznane zjawisko w odległych rejonach Układu Słonecznego. W rezultacie duża liczba planetoid bądź obiektów pasa Kuipera została skierowana w stronę planet wewnętrznych. Szczególnie silnie bombardowany był Merkury.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Paul Murdin , Tajemnice Wszechświata. Jak odkrywaliśmy kosmos, Warszawa: Albatros, 2010, s. 120–121, ISBN 978-83-7659-067-7 .
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Ker Than: New Insight into Earth’s Early Bombardment. [w:] Space.com [on-line]. 2006-04-17. [dostęp 2014-07-27]. (ang.).
- Barbara A. Cohen: Lunar Meteorites and the Lunar Cataclysm. [w:] Planetary Science Research Discoveries (PSRD) [on-line]. 2001-01-24. [dostęp 2014-07-27]. (ang.).
- Robert Roy Britt: Evidence for Ancient Bombardment of Earth. [w:] Space.com [on-line]. 2002-07-24. [dostęp 2014-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-06-21)]. (ang.).