Wiesława Kaniewska-Całka – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Kariera | |||||||||||||
Aktywność | 1965-1983 | ||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
|
Wiesława Kaniewska-Całka (ur. 18 lutego 1951 w Warszawie) – polska koszykarka, reprezentantka Polski, medalistka mistrzostw Polski.
Kariera sportowa
[edytuj | edytuj kod]Przez całą karierę sportową była związana z Polonią Warszawa, w której występowała od 1965, a od 1967 w rozgrywkach I-ligowych. Z warszawskim klubem zdobyła brązowy medal mistrzostw Polski w 1975 i wicemistrzostwo Polski w 1976. W 1978 spadła z drużyną do II ligi, ale w 1981 wywalczyła awans do ekstraklasy. Karierę zakończyła w 1983.
Z reprezentacją Polski juniorek wystąpiła na mistrzostwach Europy w 1969, zajmując 4. miejsce. Z reprezentacją Polski seniorek wystąpiła na mistrzostwach Europy w 1970 (6 m.), 1972 (9 m.) i 1974 (9 m.). Łącznie w I reprezentacji Polski wystąpiła w latach 1970-1974 w 104 spotkaniach.
Koszykarką Polonii była także je córka, Marta.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Stefan Sieniarski 70 lat "czarnych koszul", wyd. Warszawa 1984
- 80 lat warszawskiej i mazowieckiej koszykówki, wyd. Warszawa 2006
- Sylwetka na stronie archive.fiba.com