Wykładzina przeciwodłamkowa – Wikipedia, wolna encyklopedia
Wykładzina przeciwodłamkowa[1] (ang. spall liner) – wykładzina stosowana wewnątrz pojazdów opancerzonych, mająca chronić załogę i wyposażenie pojazdu przed odłamkami pancerza, powstałymi od uderzenia pocisku przeciwpancernego. W wypadku, gdy pocisk przebije pancerz, wykładzina zmniejsza kąt działania odłamków, zmniejszając obszar rażony[2].
Wykładziny mogą być instalowane w formie twardych paneli lub miękkich tkanin. Wykonywane z tkanin aramidowych lub włókna szklanego albo natryskiwane na wewnętrzną powierzchnię pancerza[3].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Mateusz J. Multarzyński. Eagle V nowym pojazdem wojsk specjalnych?. „Nowa Technika Wojskowa”, s. 50-52, 2015-08. Magnum-X. ISSN 1230-1655.
- ↑ Scanguard Spall-liner. Scanfiber Composites A/S. [dostęp 2015-10-18]. (ang.).
- ↑ Military. Allline-x. [dostęp 2015-10-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Spall Liner. Composhield A/S. [dostęp 2015-10-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-10-17)]. (ang.).