Zygmunt Niszczycki – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Herb Prawdzic | |
Data śmierci | |
---|---|
Ojciec | |
Żona | Zofia Lipska |
Zygmunt Niszczycki herbu Prawdzic – chorąży wyszogrodzki w 1620 roku, starosta przasnyski w 1613 roku, deputat do zapłaty wojska, uczestnik rokoszu Zebrzydowskiego.
Syn wojewody bełskiego Krzysztofa. Żonaty z Zofią Lipską miał córkę Annę Jadwigę Gorajską i synów: Adama i Zygmunta.
24 czerwca 1607 roku podpisał pod Jeziorną akt detronizacji Zygmunta III Wazy[1]. Poseł na sejm zwyczajny 1613 roku z województwa płockiego[2]. Poseł na sejm nadzwyczajny 1613 roku z ziemi łomżyńskiej[3]. Poseł na sejm 1620 roku z województwa płockiego.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Henryk Schmitt, Kilka uwag w sprawie rokoszu Zebrzydowskiego, w: Roczniki Towarzystwa Przyjaciół Nauk Poznańskiego t. III, Poznań 1865, s. 68.
- ↑ Janusz Byliński, Dwa sejmy z roku 1613, Wrocław 1984, s. 246
- ↑ Janusz Byliński, Dwa sejmy z roku 1613, Wrocław 1984, s. 253.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jerzy Pietrzak, Po Cecorze i podczas wojny chocimskiej. Sejmy z lat 1620 i 1621, Wrocław 1983, s. 168.
- Rodzina, herbarz szlachty polskiej, t. XII, Warszawa 1915, s. 159.