Kıyıköy, Vize - Vikipedi
Kıyıköy | |
---|---|
![]() | |
![]() Kırklareli | |
Ülke | Türkiye |
İl | Kırklareli |
İlçe | Vize |
Coğrafi bölge | Marmara Bölgesi |
İdare | |
• Belediye başkanı | İsmail Özen (CHP) |
Nüfus (2015) | |
• Toplam | 1.948 |
Zaman dilimi | UTC+03.00 (TSİ) |
İl alan kodu | 0288 |
İl plaka kodu | 39 |
Posta kodu | 39480 |
Resmî site kiyikoy.bel.tr |
Kıyıköy, Kırklareli ili sınırları içinde ve Vize ilçesine bağlı bir sahil kasabasıdır.
17 Aralık 1986'da belediye statüsü alarak beldeye dönüşmüştür.[1] 2015 yılındaki nüfus sayımına göre, 933 kadın ve 1015 erkek olmak üzere toplam nüfusu 1948 kişidir.[2]
Coğrafya
[değiştir | kaynağı değiştir]İlçe merkezine 36 km, il merkezine 95 km uzaklıktadır.
Karadeniz kıyısındaki bu kasabanın etrafı ormanlarla çevrili olup Pabuçdere ve Kazandere dereleri de Karadeniz'e bu kasabadan dökülmektedir. Yöre halkının geçim kaynağı balıkçılık ve ormancılıktır. Dünyanın en eski taş oyma manastırlarından Aya Nikola Manastırı buradadır. İstanbul'dan günübirlik turlar veya geziler için uygundur. Kasaba yakınındaki Bahçeköy manda yoğurduyla ünlüdür.
Kırklareli ili, Vize ilçesine bağlı Kıyıköy'ün sınırları içinde bulunan Kastro (Çamlıkoy) Körfezi Tabiatı Koruma Alanı ise, 329 hektarlık bir alan üzerinde yayılmış bulunmaktadır. Ancak, bu Körfez'in batısı Kırklareli'ne dâhil iken, ortası Tekirdağ ve doğusu da İstanbul sınırları içinde kalmaktadır.
Trakya'nın yegane karaçam (Pinus nigra) ormanlarının bulunduğu bu alan değişik bitki türlerini kapsamaktadır. Bunların başında karaçam, Macar meşesi, sapsız meşe, saçlı meşe, doğu gürgeni, kara gürgen, dişbudak, kayın, akçaağaç, ıhlamur ve kızılağaç gelmektedir. Ayrıca koruma alanında, karaca, yaban domuzu, kurt, çakal, sansar, tilki, porsuk, tavşan gibi hayvanlar yaşamaktadır.
Ayrıca, Karyalılarca kurulduğu kabul edilen Kıyıköy'ün antik çağdaki adı Salmydessos'tur.
Türk Akımı adlı Rusya'dan Türkiye'ye Karadeniz altından aktarılması planlanan doğalgaz boru hattı projesinin kıyıya çıkışı burada olması planlanıyor.[3]
Tarihçe
[değiştir | kaynağı değiştir]Edirne Vilayet Matbaası Müdürü Şevket Dağdeviren'in yazdığı 1892 tarihli salnameye göre;
Midye Karadeniz kıyısında, Kırkkilise sancağına bağlı küçük bir kazadır. Kasabası 1600 nüfuslu olup, iki tarafından denize inen derelerin birleştiği yerdeki yükseklik üzerine kuruludur. Kaza, 3000 nüfusu ve hükûmet konağı olan Samako nahiyesi, bir çiftlik, 5 köy ve kasabadan oluşmuştur. Kaza içinde 1444 evde 7138 nüfus vardır.
Kasabada; 1 şeriat mahkemesi, dökümhane, hükûmet dairesi, telgrafhane, belediye, gümrük, I. Sultan Selim’in yaptırdığı bir cami ile başka bir cami ve mescit vardır.
Kaza içinde 7 han, 93 mağaza, 98 dükkân, 25 kahve, 8 fırın, 63 ahır, 4 kayıkhane, 7 çömlekhane, 4 kiremithane, 26 değirmen, 4 dalyan, 5 dolap, 2 kuyu, 8 çeşme, 2 ayazma, 2 harap hamam, 5 kömür ocağı, 43 samanlık 6 kilise, 4 okul 2 metropolithane, 2 İslam ve 5 Hristiyan mezarlığı, 3 manastır, 4 ambar, 255 harman yeri, 5471 tarla, 13 çayır, 1480 bağ, 123 bahçe, 58 bataklık, 2 otlak, 4 mera, 48 koru vardır. Kazadan 300 kıye kalkan balığı, 2560 adet torik, 60000 palamut ve 1919005 çiroz balığı ihraç edilir.[4]
Midye Kazası'nın Nüfus Cetveli 1892[4] | |||
Kadın | Erkek | Toplam | |
İslam | 161 | 187 | 348 |
Rum | 3.166 | 3.361 | 6.527 |
Bulgar | 126 | 137 | 263 |
Toplam | 3.453 | 3.685 | 7.138 |
Dış bağlantılar
[değiştir | kaynağı değiştir]- Kıyıköy Belediyesi 1 Temmuz 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ "Belediye Kurulmasına Dair Kararlar" (PDF). Resmî Gazete. 29 Aralık 1986. 4 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Mayıs 2021.
- ^ https://www.yerelnet.org.tr/belediyeler/belediye.php?belediyeid=129892 22 Ağustos 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Erişim tarihi 18 Aralık 2017
- ^ "Türk Akımı'nda güzergah belli oldu". 24 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Eylül 2016.
- ^ a b Kazancıgil, Dr. Ratip - Gökçe, Nilüfer Dağdevirenzade M. Şevket Bey'in Edirne Tarihi ve Balkan Savaşı Anıları Türk Kütüphaneciler Derneği Edirne Şubesi Yayınları No: 41 Edirne 2005