بطلمیوس پنجم - ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
بطلمیوس پنجم | |
---|---|
یونانی باستان: Πτολεμαῖος Ἐπιφανής مصری باستان: Iwaennetjerwymerwyitu Seteppah Userkare Sekhem-ankhamun | |
![]() Tetradrachm issued by Ptolemy V Epiphanes, موزه بریتانیا | |
فرعون دودمان بطلمیوسی مصر باستان | |
فرمانروایی | 204–181 BC (دودمان بطلمیوسی) |
اقتدار | کلئوپاترای یکم |
پیشین | بطلمیوس چهارم |
جانشین | بطلمیوس ششم |
همسر(ان) | کلئوپاترا یکم |
فرزندان | بطلمیوس ششم, کلئوپاترای دوم |
بطلمیوس پنجم (حاکم در ۱۸۱ تا ۲۰۴ پیش از میلاد) معروف به اپیفانِس (به معنی تجلی خدا) پادشاه مصر باستان و از اعضای دودمان سلطنتی مقدونینژاد بطالسه یا بطلمیوسیان بود. او فرزند بطلمیوس چهارم معروف به فیلوپاتور (به معنی دوستدار پدر) و آرسینوی سوم ملکهٔ مصر بوده است. در دودمان بطلمیوسیان او پنجمین پادشاه بوده که در پنج سالگی به سلطنت رسیده است. به همین سبب در زمان او چندین نایبالسلطنه حکومت کردند که منجر به فلجشدن حکومت او شد. لوح معروف سنگ روزتا یا سنگ رشید در دوران بزرگسالی و فرمانروایی او ساخته شده است. حداقل وی با خواست خود خواهرش کلئوپاترا اول که همسرش هم بود را به صورت رسمی به عنوان ملکه مصر و فرمانروایی مشترک با خود برگزید و وی را اولین فرعون زن مصر در خاندان بطلمیوس کرد.[۱]
منابع
[ویرایش]- ↑ ویکیپدیای انگلیسی
پیوند به بیرون
[ویرایش]- Ptolemy V Epiphanes entry in historical sourcebook by Mahlon H. Smith