دستگاه ایمنی تطبیقی - ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
دستگاه ایمنی سازگاری یا دستگاه ایمنی تطبیقی (به انگلیسی: Adaptive immune system) بخش مهمی از سیستم ایمنی مهرهداران است. دستگاه ایمنی، بخشی از بدن است که وظیفهٔ شناسایی سلولها و مولکولهای خودی را از بیگانه و از بین بردن یا بیخطر کردن آنها را برعهده دارد.[۱] این سامانه دارای هر دو جزء ایمنی سلولی و ایمنی هومورال است.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/55/Immunity.svg/600px-Immunity.svg.png)
مکانیسم دفاعی
[ویرایش]بدن با دو روش دفاع غیر اختصاصی و دستگاه ایمنی تطبیقی (دفاع اختصاصی) عوامل بیماریزا و بیگانه را از بین میبرد و مانع بروز بیماری میشود. مهمترین ویژگی دستگاه ایمنی تطبیقی (برخلاف دستگاه ایمنی ذاتی) پاسخ اختصاصی به پادگن و ایجاد حافظه ایمنیشناختی، پس از رویارویی است لذا در واکسیناسیون این سیستم فعال میشود.
دستگاه ایمنی ذاتی | دستگاه ایمنی تطبیقی |
---|---|
پاسخ غیراختصاصی | پاسخ اختصاصی به عامل بیماریزا و آنتیژن |
فوراً تماس سبب حداکثر پاسخ میشود | وجود تأخیر بین تماس و حداکثر پاسخ |
دارای اجزای ایمنی سلولی | دارای اجزای ایمنی سلولی و ایمنی هومورال |
بدون حافظه ایمونولوژیک | ایجاد حافظه ایمونولوژیک پس از رویارویی |
در تمام جانداران | فقط در مهرهداران |
جستارهای وابسته
[ویرایش]پانویس
[ویرایش]- ↑ مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Adaptive immune system». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی.