عمر بن سعد - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

عمر بن سعد بن ابی‌وقاص
درگذشت۶۶ قمری
علت مرگکشته شدن
ملیتخلافت اموی
آثار برجستهفرماندهی سپاه یزید در نبرد کربلا
دورهاموی
مخالفمختار ثقفی
همسرجاریه بنت ابوعبید ثقفی
والدینپدر: سعد بن ابی‌وقاص
مادر: ماریه بنت قیس بن معدیکرب بن ابی‌الکَیسَم الحارث بن السمط بن امرئ‌القیس بن عمرو بن معاویة بن کنده (از قبیله کنده)[۱]
خویشاوندانمختار ثقفی (برادرزن)
عبدالله بن عمر (باجناق)

عمر بن سعد (نام کامل: ابوحفص عمر بن سعد بن ابی‌وقاص مالک بن اهیب بن عبدمناف بن زهرة بن کلاب)، از تابعین محمد پیامبر اسلام بود که شوهرخواهر مختار ثقفی نیز بود و خواهر ناتنی وی به نام جاریه (فرزند ابوعبید ثقفی) همسر او بود.

پدرش سعد بن ابی‌وقاص از نامداران عرب بود که در نبرد قادسیه سپاه اسلام را فرماندهی می‌کرد. در زمان خلافت یزید بن معاویه، عبیدالله بن زیاد در ازای مقابله با حسین بن علی که عازم کوفه شده بوده به او وعده‌ی حکومت بر ری را داد، هر چند که هیچ‌گاه این وعده عملی نشد.
پیش از نبرد کربلا عمر بن سعد از طرف ابن زیاد ماموریت یافت که حسین بن علی و همراهانش را وادار به بیعت با یزید کند اما مذاکرات با حسین به نتیجه نرسید و وی حاضر به بیعت با عبیدالله بن زیاد نشد. لشکر عمر سعد در ۱۰ محرم سال ۶۱ هجری قمری به حسین و خانواده‌اش حمله کرد و بیش از هفتاد تن از یاران او را کشت و اهل بیت او را به اسارت گرفتند. وی تا زمان قیام مختار ثقفی خانه‌نشین شد و سرانجام در سال ۶۶ هجری در کوفه به فرمان مختار ثقفی و توسط عبدالله بن کامل شاکری کشته شد.[۲]

«عمر بن سعد» از جمله نام‌هایی است که در زیارت عاشورا مورد لعن و نفرین قرار گرفته‌ است.

منابع

[ویرایش]
  1. محمد بن سعد بن منیع بغدادی (۱۹۹۰). الطبقات الكبرى، به کوشش: محمد عبدالقادر عطا، جلد ۵، ص ۱۲۸، بیروت: دار الكتب العلمية. (عربی)
  2. «The encyclopaedia of Islam. Volume IV, Iran-Kha».

پیوند به بیرون

[ویرایش]