فعل کمکی - ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
فعل کمکی (انگلیسی: Auxiliary verb) یا فعل معین فعلی است که در جمله قبل از فعلی اصلی میآید و به رساندن مفهوم فعل اصلی کمک میکند.
در فارسی
[ویرایش]در فارسی افعال کمکی که ریشهاشان داشتن، بودن، شدن و خواستن است با فعل اصلی یا تام ترکیب گشته و فعلهای فعلهای ماضی بعید، ماضی التزامی، ماضیهای نقلی، ماضی استمراری، مضارع مستمر، فعل آینده و فعل مجهول را میسازند.
این فعلها در سه دسته قرار میگیرند:
- مجهول ساز.
- زمان ساز.
- وجهساز.
در انگلیسی
[ویرایش]افعال کمکی در زبان انگلیسی را میتوان به دو دسته طبقهبندی کرد:
- فعل کمکی اصلی: که کارشان ساختن زمان فعل است مانند داشتن در جمله " من دارم میروم" یا کارشان ساختن صورت مجهولی مانند فعل شدن در جمله "این داستان پیشتر گفته شده است"
- فعل کمکی وجهی: که وجه فعل را میرسانند مانند بایستن، توانستن، شدن، یارستن و شایستن. مثال: فعل توانستن در جمله "من میتوانم این وزنه
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Auxiliary verb». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۵.
پیوند به بیرون
[ویرایش]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/30px-Commons-logo.svg.png)
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ فعل کمکی موجود است.