نسبیگرایی - ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
نسبیگرایی نام آموزهای واحد نیست؛ بلکه مجموعهای از دیدگاههایی را شامل میشود که رأی اصلی در آنها این است که بعد محوری تفکر، تجربه، ارزیابی و حتی واقعیت وابسته به چیزی دیگر است.[۱]
نسبی چیزی است که تعلق به غیر دارد و خود از روابط تشکیل میشود.[۲]
پانویس
[ویرایش]- ↑ Stanford Encyclopedia of Philosophy - Relativism
- ↑ جمیل صلیبا؛ منوچهر صانعی دره بیدی، فرهنگ فلسفی، انتشارات حکمت - تهران، چاپ: اول، ۱۳۶۶ ص ۶۳۱