تزویج القایی تشدیدی - ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6c/Magnetic_phase_synchronus_coupling.svg/392px-Magnetic_phase_synchronus_coupling.svg.png)
تزویج القایی تشدیدی (انگلیسی: Resonant inductive coupling) یا تزویج همزمان فاز مغناطیسی[۳][۴] پدیدهای همراه با تزویج القایی است. هنگامی که طرف «ثانویه» (بار-باربر) تشدیدی پیچه سست تزویج شود، تزویجسازی قویتر میشود.[۵] نوع ترانسفورماتور تشدیدی اغلب در مدارهای آنالوگ، نقش فیلتر میانگذر را دارند. این خاصیت در انتقال برق بصورت بدون نیاز به سیم به دستگاههای کوچک الکتریکی مثل تلفنهمراه و لپتاب وغیره نیز کاربرد دارند.
منابع
[ویرایش]- ↑ High efficiency is realized by using the secondary side resonance technology. Techno Frontier 2017 OMRON AMUSEMENT Japan
- ↑ resonant structure in only the secondary side
- ↑ Theory and verification of a model of wireless power transfer having a resonant structure in only the secondary side. IEICE Technical Report WPT2014-89 (به ژاپنی). Vol. 114. The Institute of Electronics Information and Communication Engineers. 13 February 2015. pp. 7–12. ISSN 2432-6380.
- ↑ "Breakthrough was finally found in the wireless power transfer - Improve efficiency and robustness by slightly modifying the problem of magnetic resonance theory". Green Electronics (به ژاپنی). CQ publishing (19): 52–69. October 2017. ISBN 9784789848503.
- ↑ "Breakthrough was finally found in the wireless power transfer - Improve efficiency and robustness by slightly modifying the problem of magnetic resonance theory". Green Electronics (به ژاپنی). CQ publishing (19): 52–69. October 2017. ISBN 9784789848503.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Resonant inductive coupling». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۹.