Henk Lubberding
Henk Lubberding | ||||
---|---|---|---|---|
Lubberding "schiet" de Henk Lubberding Classic op gang | ||||
Persoonlijke informatie | ||||
Volledige naam | Henk Lubberding | |||
Geboortedatum | 4 augustus 1953 | |||
Geboorteplaats | ![]() | |||
Sportieve informatie | ||||
Huidige ploeg | gestopt | |||
Discipline(s) | Weg | |||
Ploegen | ||||
1977 1978 - 1979 1980 - 1981 1982 - 1983 1984 - 1986 1987 - 1989 1990 - 1992 | TI-Raleigh TI-Raleigh-McGregor TI-Raleigh-Creda TI-Raleigh-Campagnolo Panasonic Panasonic-Isostar Panasonic-Sportlife | |||
Beste prestaties | ||||
Milaan-San Remo | 16e (1983) | |||
Gent-Wevelgem | 1e (1980) | |||
Ronde van Vlaanderen | 16e (1979) | |||
Amstel Gold Race | 2e (1979) | |||
Luik-Bastenaken-Luik | 5e (1983) | |||
Ronde van Frankrijk | 8e (1978) 3 etappezeges | |||
WK op de weg | 5e (1979) | |||
|
Henk Lubberding (Voorst, 4 augustus 1953) is een Nederlands voormalig wielrenner die tussen 1977 en 1992 uitkwam in het beroepswielrennen.
Biografie
[bewerken | brontekst bewerken]Nadat Lubberding bij de amateurs een derde plaats in de Tour de l'Avenir in 1976 behaalde, leverde dit hem een profcontract op voor het volgende jaar bij de TI-Raleigh ploeg van Peter Post. Opvallend is dat Lubberding zijn hele carrière bij ploegen van Post is blijven rijden.[1]
Beroepswielrenner
[bewerken | brontekst bewerken]In zijn eerste jaar bij de beroepswielrenners debuteerde Lubberding in de Ronde van Frankrijk met een 26e plaats in het eindklassement. In zijn tweede jaar werd hij Nederlands kampioen op de weg en reed een zeer sterke Ronde van Frankrijk. Henk Lubberding werd dat jaar 8e in het eindklassement, 1e in het jongerenklassement en won de etappe naar Pau.
Door het vertrek van Hennie Kuiper naar de Franse Peugeot-ploeg kreeg Lubberding het jaar daarop, samen met Paul Wellens, een beschermde status in de Ronde van Frankrijk. Ereplaatsen in Parijs-Nice (4e), de Amstel Gold Race (2e), Gent-Wevelgem (5e), de Ronde van Romandië (3e), Rund um den Henninger-Turm (2e) en de Dauphiné Libéré (2e) én opnieuw de Nederlandse wegtitel wezen erop dat Lubberding zo'n rol aan zou kunnen. In de ritten in de Pyreneeën, al in het eerste weekend van de Ronde, raakte Lubberding echter al achterop. Uiteindelijk werd hij dat jaar 18e.
Van aanstormend talent naar knechtenrol
[bewerken | brontekst bewerken]In de jaren daarna ging Lubberding ook sukkelen met zijn gezondheid. Aan een hardnekkige voorhoofdsholteontsteking werd hij uiteindelijk geopereerd. Het teleurstellende resultaat in de Tour van 1979 was voor hemzelf waarschijnlijk ook een indicatie dat het "kopmanschap" voor hem niet was weggelegd. Hij functioneerde beter als "meesterknecht" voor andere renners, een rol die hij tot het eind van zijn loopbaan met verve is blijven vervullen.
Zo was Lubberding wegbereider voor Jan Raas toen die wereldkampioen werd in Valkenburg (1979), verleende hij steun aan Joop Zoetemelk bij zijn overwinning in de Ronde van Frankrijk (1980) en reed hij met Gerrie Knetemann vooruit in de Ronde van de Middellandse Zee (1982). Later in zijn carrière kreeg Lubberding ook meer een rol als wegkapitein en steun en toeverlaat van jonge renners.
Ondanks zijn dienende rol wist Lubberding ook persoonlijke successen te behalen. In 13 jaar Ronde van Frankrijk eindigde hij driemaal bij de eerste 10, won hij 3 etappes (alsmede een aantal ploegentijdritten), reed hij eenmaal in de gele trui en werd hij één keer eerste in het jongerenklassement. Verder werd hij tweemaal Nederlands kampioen en won hij in 1980 de klassieker Gent-Wevelgem. In totaal won Lubberding 58 wedstrijden. Hij beëindigde zijn actieve wielerloopbaan in 1992 op 39-jarige leeftijd.
Na het wielrennen
[bewerken | brontekst bewerken]Momenteel organiseert Lubberding buitensportactiviteiten voor bedrijven, gericht op teambuilding. Ook is Lubberding een kritische volger van grote koersen. Zo liet hij zich op 12 juli 2011 tijdens De Avondetappe kritisch uit over de wijze waarop er tegenwoordig door ploegleiders en renners met regels in het moderne wielrennen wordt omgegaan, zoals renners die achter verzorgers fietsen, het vlot wisselen van een wiel en het naar rechts sturen van de weg.
In juli 2013 kwam Lubberding in opspraak door uitlatingen in het radioprogramma NOS Langs de Lijn tijdens de 100ste Tour de France, waarvoor hij commentaar gaf. Hij noemde de debuterende Grote Ronde-wielrenner Kévin Reza, de negroïde Franse renner van Guadeloupse afkomst, "dat negertje" en voegde eraan toe: "Nou ja, negertjé, hij was wel heel donker. Dus ik noem dat maar een neger. Het is al verbazingwekkend dat die op een fiets kunnen rijden".[2] De NOS vond dat Lubberding zich "alleen wat ongelukkig had uitgedrukt" en gaf aan hem te hebben aangeraden beter op zijn woorden te letten.[2]
Belangrijkste overwinningen
[bewerken | brontekst bewerken]- 1975
- Ronde van Limburg
- 1976
- 6e etappe Ronde van de Toekomst
- 1978
- 4e (TTT) en 10e etappe Ronde van Frankrijk
- Jongerenklassement Ronde van Frankrijk
Nederlands kampioen op de weg
- 4e etappe (deel A) Ronde van Zwitserland
- 1979
Nederlands kampioen op de weg
- 4e en 10e etappe Ronde van Frankrijk
- proloog Ronde van Romandië
- 9e etappe Ronde van Zwitserland
- Proloog Ronde van Indre en Loire
- 1980
- Gent-Wevelgem
- 3e en 7e (TTT) etappe Ronde van Frankrijk
- 7e etappe A Ronde van Catalonië
- 5e etappe Ronde van de Middellandse Zee
- 2e etappe Ster van Bessèges
- 1981
- 1e (deel B) en 4e etappe Ronde van Frankrijk (ploegentijdritten)
- 1982
- 9e etappe (deel A) Ronde van Frankrijk (ploegentijdrit)
- Ronde van Midden-Zeeland
- 1983
- 13e etappe Ronde van Frankrijk
- 4e etappe Ronde van Romandië
- 1984
- 4e Etappe A Ronde van de Middellandse Zee
- 1985
- Ronde van Noorwegen
- 1988
- 2e etappe Ronde van Frankrijk (ploegentijdrit)
- 1989
- 2e etappe Tour de Trump
Resultaten in voornaamste wedstrijden
[bewerken | brontekst bewerken]
|
|
Externe link
[bewerken | brontekst bewerken]- ↑ Victor-Jan Vanparijs, Oranje Boven in de witte trui. Algemeen Dagblad (27 juni 2017). Gearchiveerd op 29 september 2020.
- ↑ a b NOS tikt Lubberding op vingers na uitspraak over 'negertje', Algemeen Dagblad, 4 juli 2013
Voorganger: Fedor den Hertog 1977 | ![]() ![]() Henk Lubberding 1978 + 1979 | Opvolger: Johan van der Velde 1980 |