Kelli White
Kelli White | ||||
---|---|---|---|---|
Volledige naam | Kelli White | |||
Geboortedatum | 1 april 1977 | |||
Geboorteplaats | Oakland | |||
Lengte | 1,63 m | |||
Gewicht | 57 kg | |||
Sportieve informatie | ||||
Discipline | sprint | |||
Trainer/coach | Remi Korchemny | |||
|
Kelli White (Oakland, 1 april 1977) is een voormalige Amerikaanse atlete, die was gespecialiseerd in de sprint.
White won twee gouden medailles op het WK 2003 in Parijs op de 100 m en 200 m. Op de dag na het wereldkampioenschap maakte de IAAF bekend, dat ze positief had getest op modafinil.[1] Als gevolg hiervan werden haar een jaar later de in 2003 veroverde titels ontnomen. White bekende schuld en al haar prestaties sinds 15 december 2000 werden geannuleerd. Kelli White werd twee jaar geschorst en beëindigde haar sportcarrière in 2006.
Jeugd
[bewerken | brontekst bewerken]White is de dochter van voormalig sprinter Willie White en Debra Byfield. Ze zat op het James Logan High School in Union City en was daar lid van het atletiekteam. In 1994 sneed een medestudent de 17-jarige Kelli White met een mes in het gezicht. Met 300 hechtingen zette ze het seizoen voort. Ondanks dat ze nooit een kampioenschap won, was ze in 1995 de snelste op de 100 m van de North Coast sectie en tweede op de 200 m. Ze kreeg een studiebeurs voor de Universiteit van Tennessee, waar ze in 1999 haar studie afrondde.
BALCO
[bewerken | brontekst bewerken]Haar dopinggebruik kon worden gelinkt aan het Bay Area Laboratory Co-operative dopingschandaal (BALCO-affaire). In 2000 introduceerde haar trainer Remi Korchemny haar aan het hoofd van BALCO Victor Conte. White verklaarde dat ze van Conte producten kreeg, die in eerste instantie supplementen en vitamines werden genoemd. Toen hij haar vertelde dat het steroïden waren, is ze met het gebruik hiervan gestopt, totdat ze in 2002 door blessures een jaar niet actief was. Nadat ze geconfronteerd werd met het BALCO-bewijs, gaf ze toe naast Tetrahydrogestrinon (THG) en Erytropoëtine (epo) modafinil te gebruiken.[2]
White geeft sindsdien lezingen over dopinggebruik in de sport.[3] Toen ze geschorst werd, was ze atletiekdocent aan het James Logan High.[4] In mei 2006 maakte ze bekend een punt te zetten achter haar sportcarrière[5]
Persoonlijke records
[bewerken | brontekst bewerken]Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
---|---|---|---|
100 m | 11,19 s | 14 april 2000 | Knoxville |
200 m | 22,58 s | 24 mei 1998 | Gainesville |
Palmares
[bewerken | brontekst bewerken]100 m
[bewerken | brontekst bewerken]- 2003: DSQ WK
200 m
[bewerken | brontekst bewerken]- 1995:
Pan-Amerikaanse jeugdkamp. - 23,93 s
- 2001: DSQ WK
- 2003: DSQ WK
4 x 100 m
[bewerken | brontekst bewerken]- 2001: DSQ WK indoor
- 2001: DSQ WK
- ↑ IAAF News. Oktober 14 2004
- ↑ Sprinter reveals career demise (USA TODAY, 2 december 2004, door Dick Patrick)
- ↑ U.S, House of Representatives, Government Reform Committee, Hearing on Steroid Use Among Women, 15 juni 2005
- ↑ DyeStatCal, 2005-2006 Clinics Page
- ↑ With ban near an end, White says she's done (San Francisco Chronicle, 15 april 2006, door John Crumpacker). Gearchiveerd op 24 mei 2011.
- Externe links
- (en) World Athletics-profiel voor Kelli White
- (en) BALCO investigation: Key players
- (en) Verklaring van Kelli White