Spazzacamini
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/37/Kaminfegerbub.jpg/260px-Kaminfegerbub.jpg)
Spazzacamini (Nederlands: schoorsteenvegerskinderen; Duits: Kaminfegerkinder; enkelvoud: Spazzacamino) is een term om de kinderen aan te duiden die in de vorm van kinderarbeid als schoorsteenvegers waren tewerkgesteld in Zwitserland en in Italië in de 19e en 20e eeuw.[1]
Omschrijving
[bewerken | brontekst bewerken]De meeste spazzacamini waren jongens tussen 8 en 12 jaar oud, afkomstig van het Zwitserse kanton Ticino. Ze waren felbegeerd bij de padroni, de volwassen schoorsteenvegers, omdat ze nog klein en slank waren en zo gemakkelijker in nauwe schoorstenen konden kruipen om deze te vegen. Als de jongens de top van de schoorsteen hadden bereikt, dienden ze "Spazzacamini!" te roepen als bewijs dat ze wel degelijk tot bovenaan waren geklommen. De arbeidsomstandigheden voor de kinderen waren catastrofaal. Ze kregen veelal geen middagmaal, dienden daardoor te bedelen voor brood en moesten bovendien vaak in stallen overnachten. Het was vies en ongezond werk waarbij men veel in aanraking kwam met roet, met huid- en longkanker of verstikking als mogelijke gevolgen. De spazzacamini werden vooral in de winter ingehuurd. Daardoor was er voor de gezinnen in de achtergestelde valleien van Ticino steeds een mond minder te voeden.
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Spazzacamini op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- ↑ (de) Mutter der Kaminfegerkinder, Neue Zürcher Zeitung, 4 september 2005.