75 mm haubica M1A1 – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Haubica w muzeum US Army Ordnance Museum w Aberdeen | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Rodzaj | |
Historia | |
Prototypy | |
Dane taktyczno-techniczne | |
Kaliber | 75 mm |
Długość lufy | 1320 mm |
Donośność | 8790 m |
Prędkość pocz. pocisku | 381 m/s |
Masa | 687 kg |
Kąt ostrzału | - 5° do + 30° |
Szybkostrzelność | 25 strz./min. |
75 mm Pack Howitzer M1A1 – amerykańska lekka haubica zaprojektowana w 1927 roku. Haubica początkowo używała łoża M1 z drewnianymi kołami przeznaczonego do holowania przez zwierzęta juczne, w późniejszym czasie zostało ono zastąpione łożem M8 z kołami gumowymi. Haubica mogła być łatwo rozłożona na 8 części, dzięki czemu była używana także przez wojska powietrznodesantowe. Używano jej na wszystkich teatrach działań wojennych w czasie II wojny światowej.
Doświadczona obsługa mogła oddać do 25 wystrzałów na minutę. Docelowo system, który został zaprojektowany stawiał na lekkość, łatwość w transporcie działa oraz obsługę przez małą ekipę.
Użytkownicy
[edytuj | edytuj kod]Wielka Brytania
Jugosławia
Stany Zjednoczone
Republika Chińska
Polska: 1 Samodzielna Brygada Spadochronowa[1]