Adam Ferdynand Krukowiecki – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data urodzenia | po 1751 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Narodowość | polska |
Adam Ferdynand Krukowiecki herbu Pomian (ur. po 1751, zm. 1808 w Wiedniu) – polski właściciel ziemski.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Wywodził się z rodziny Krukowieckich herbu Pomian[1]. Był wnukiem Franciszka (dziedzic Łopuszki i Zagórza) oraz synem Józefa (tytułowany podczaszym nurskim, od 1743 właściciel części Wiszenki i Podlisek) z jego drugiego małżeństwa z Konstancją Złocką (zm. 1788)[2]. Miał rodzeństwo: Michała (właściciel Kustowiec na Wołyniu), Ignacego (1750-1827, szambelan króla Stanisława Augusta Poniatowskiego), Kajetana, Anielę (zm. 1825)[3]. Wraz z braćmi został wylegitymowany ze szlachectwa w 1782 w ziemstwie lwowskim i grodzie przemyskim[3].
Pełnił funkcję konsyliarza apelacyjnego galicyjskiego[3]. Był właścicielem Łączny i Kamyka[3].
Do końca życia był kawalerem[3]. Zmarł w 1808 w Wiedniu[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Herbarz polski (12) 1908 ↓, s. 338.
- ↑ Herbarz polski (12) 1908 ↓, s. 338. Tu podano początek małżeństwa w 1751.
- ↑ a b c d e f Herbarz polski (12) 1908 ↓, s. 339.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Adam Boniecki: Herbarz polski. T. 12: Korty - Krzemieniewscy. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1908, s. 1-400.