Ignacy Krukowiecki – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data urodzenia | |
---|---|
Data śmierci | |
Narodowość | polska |
Ignacy Krukowiecki herbu Pomian (ur. 19 kwietnia 1750, zm. 9 kwietnia 1827) – szambelan królewski.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/70/Arcades_in_Basilica_of_the_Finding_of_the_True_Cross_in_Kalwaria_Pac%C5%82awska_%282021%29%2C_epitaph_to_Ignacy_Krakowiecki_b.jpg/240px-Arcades_in_Basilica_of_the_Finding_of_the_True_Cross_in_Kalwaria_Pac%C5%82awska_%282021%29%2C_epitaph_to_Ignacy_Krakowiecki_b.jpg)
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Wywodził się z rodziny Krukowieckich herbu Pomian[1]. Był wnukiem Franciszka (dziedzic Łopuszki i Zagórza, zm. 1689), synem Józefa (tytułowany podczaszym nurskim, od 1743 właściciel części Wiszenki i Podlisek) z jego drugiego małżeństwa, zawartego w 1751 z Konstancją Złocką (zm. 1788) oraz bratankiem Wojciecha (cześnik bracławski, ojciec Piotra i dziadek Jana[2]. Miał rodzeństwo: Adama Ferdynanda (konsyliarz apelacyjny galicyjski, właściciel Łączny i Kamyka, zm. 1808), Michała (właściciel Kustowiec na Wołyniu), Kajetana, Anielę (zm. 1825)[3]. Wraz z braćmi został wylegitymowany ze szlachectwa w 1782 w ziemstwie lwowskim i grodzie przemyskim[3].
Pełnił funkcję szambelana króla Stanisława Augusta Poniatowskiego[3].
Był żonaty z daleką krewną hr. Wiktorią Krukowiecką (córka Piotra Krukowieckiego tj. syna ww. Wojciecha)[3]. Miał dzieci: Leokadię (po mężu Dunajewska), Sylwerego (1796-1849), Feliksa Karola (1806-1891)[3]. Obaj synowie walczyli w powstaniu listopadowym[4][5]
Został pochowany w Kalwarii Pacławskiej[3]. Jego epitafium znajduje się w podcieniu tamtejszej bazyliki Znalezienia Krzyża Świętego.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Herbarz polski (12) 1908 ↓, s. 338.
- ↑ Herbarz polski (12) 1908 ↓, s. 338-339.
- ↑ a b c d e f Herbarz polski (12) 1908 ↓, s. 339.
- ↑ Onufry Hieronim Kunaszowski: Życiorysy uczestników Powstania Listopadowego zebrane na pamiątkę obchodu jubileuszowego pięćdziesięcioletniej rocznicy tego powstania. Lwów: 1880, s. 35, 121-122.
- ↑ Józef Białynia Chołodecki: Cmentarzyska i groby naszych bohaterów z lat 1794-1864 na terenie wschodniej Małopolski. Lwów: 1928, s. 13, 16.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Adam Boniecki: Herbarz polski. T. 12: Korty - Krzemieniewscy. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1908, s. 1-400.