Aleksander Derszniak – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Korczak | |
Rodzina | |
---|---|
Data śmierci | ok. 1689 |
Ojciec | Jacek Derszniak, starosta radoszycki |
Matka | Anna |
Żona | 1) Zofia Maryanna Lipska, 2) Teofila z Raciborska Morsztyn, wdowa po Andrzeju Reju[1] |
Dzieci | Katarzyna, Stanisław |
Aleksander Derszniak z Rokitnicy herbu Korczak (zm. ok. 1689) – starosta radoszycki[2], cześnik sandomierski, starosta małogoski i kasztelan małogoski.
Rodzina
[edytuj | edytuj kod]Pochodził z rodziny od dawna osiadłej na Rusi Czerwonej i w Małopolsce. Pisali się z Rokitnicy w ziemi przemyskiej i używali herbu Korczak. Był synem Jacka Derszniaka, starosty radoszyckiego i Anny Gorlewskiej. W 1643 Jacek Derszniak otrzymał wspólnie z żoną konsens królewski na odstąpienie starostwa synowi Aleksandrowi.
Kariera
[edytuj | edytuj kod]- 1644 – starosta radoszycki,
- 1658 – Deputat sądu skarbowego województwa sandomierskiego[3].
- 1659 – cześnik sandomierski,
- 1664 – poślubił starościnę małogoską Teofilę z Raciborska Morsztyn, wdowę po Andrzeju Reju z Nagłowic,
- 1665 – poseł sejmiku opatowskiego na sejm[4]
- 1668 – zrzekł się starostwa i postąpił na kasztelanię małogoską,
- 1669 – był elektorem Michała Korybuta Wiśniowieckiego w 1669 roku z województwa sandomierskiego[5].
- 1670 – jako kasztelan małogoski podpisał z województwem sandomierskim potwierdzenie praw przez nowo obranego króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego,
- 1673 – wyznaczony przez Sejm do komisji powołanej do oszacowania szkód poczynionych podczas konfederacji w 1672 roku w dobrach w województwie lubelskim i ziemi stężyckiej,
- 1674 – podpisał z województwem sandomierskim elekcję króla Jana III Sobieskiego,
- 1676 – na sejmie koronacyjnym podpisał potwierdzenie praw przez króla Jana III Sobieskiego,
- 1685 – otrzymał konsens królewski na odstąpienie starostwa radoszyckiego synowi Stanisławowi,
- zmarł ok. 1689 roku.
Pozostawił córkę Katarzynę i syna Stanisława.
Córka Katarzyna w 1679 r. wyszła za mąż za Mikołaja Krasińskiego, późniejszego kasztelana małogoskiego.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Była siostrą Jana Andrzeja Morsztyna; Aleksander Derszniak był jej drugim mężem.
- ↑ W XVI wieku miasto Radoszyce stało się siedzibą starostwa niegrodowego, które stanowić miało z nadania króla dożywotnio nagrodę za usługi publiczne (łac. panis bene merentium).
- ↑ Zofia Trawicka, Sejmik województwa sandomierskiego w latach 1572–1696, Kielce 1985, s. 141.
- ↑ Stefania Ochmann-Staniszewska, Zdzisław Staniszewski, Sejm Rzeczypospolitej za panowania Jana Kazimierza Wazy. Prawo – doktryna – praktyka, tom II, Wrocław 2000, s. 342.
- ↑ Porządek na seymie Walnym Electiey. Między Warszawą a Wolą przez opisane artykuły do samego tylko aktu Elekcyey należące uchwalony y postanowiony, roku [...] 1669 [słow.] dnia wtorego [...] maia, s. B.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Adam Boniecki: Herbarz polski. T. IV, Warszawa, 1901, s. 262–264.
- Encyklopedia Orgelbranda. Warszawa, 1861, s. 16.
- Kasper Niesiecki: Herbarz polski. T. III. Lipsk, 1839, s. 337.