Aleksy Kowalik – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1938–1945 |
Siły zbrojne | |
Jednostki | 77 Pułk Piechoty, |
Główne wojny i bitwy | |
Późniejsza praca | rolnik |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d6/Westerplatte_maps_1.png/250px-Westerplatte_maps_1.png)
Aleksy Kowalik (ur. 23 lipca 1915 w Łobodnie[1], zm. 10 lipca 2011 w Blachowni[2]) – żołnierz Wojska Polskiego II RP, członek załogi i obrońca Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte w kampanii wrześniowej 1939.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 23 lipca 1915 we wsi Łobodno w ówczesnym powiecie częstochowskim jako syn Szymona i Antoniny. Skończył cztery klasy szkoły powszechnej, pracował jako rolnik. Służbę wojskową odbywał w latach 1938-1939 w 77 Pułku Piechoty Legionów z Lidy, skąd został skierowany na Westerplatte 31 lipca 1939[1]. Służył w stopniu starszego strzelca[2], obsługiwał działko przeciwpancerne[1]. W czasie obrony Westerplatte wyróżnił się strzałem, który doprowadził do eksplozji cysterny z benzolem, którą Niemcy chcieli przepchnąć na polskie pozycje, w celu utorowania drogi ataku od nasady półwyspu[2]. W czasie walk został ranny, trafił do obozu jenieckiego, pracował też jako robotnik przymusowy w Prusach Wschodnich. Doczekał wyzwolenia w gospodarstwie rolnym w okolicach Luksemburga, gdzie skierowano go w 1941[1].
Na początku 1947 wrócił do Polski. W 1950 ożenił się i zamieszkał w Blachowni koło Częstochowy. Do 1971 był rolnikiem, potem został zatrudniony jako wartownik straży przemysłowej w Zakładzie Elektro-Metalurgicznym „Blachownia” w Blachowni. W 1981 odszedł na emeryturę, a w 1989 otrzymał nominację na stopień podporucznika w stanie spoczynku[1].
W 1999 otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Gdańska w ramach akcji nadawania go wszystkim obrońcom Westerplatte[2].
Zmarł 10 lipca 2011 w Blachowni. Dwa dni później został pochowany na tamtejszym cmentarzu przy parafii Najświętszego Zbawiciela[3].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (1989)
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1974)
- Krzyż Walecznych
- Odznaka "Za zasługi dla ZKRPiBWP"
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e Westerplatte. Biogramy westerplatczyków. [dostęp 2011-07-11].
- ↑ a b c d Zmarł obrońca Westerplatte. Gazeta.pl, 2011-07-11. [dostęp 2011-07-11]. (pol.).
- ↑ MON nie pożegnał obrońcy Westerplatte. Tvn24.pl, 2011-07-22. [dostęp 2011-07-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-23)]. (pol.).