Alojzy Przeździecki – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
![]() | |
Data urodzenia | 21 czerwca 1886 |
---|---|
Data śmierci | 11 czerwca 1945 |
Przebieg służby | |
Lata służby | od 1914 |
Siły zbrojne | |
Jednostki | 32 Pułk Piechoty |
Stanowiska | zastępca dowódcy pułku piechoty |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Alojzy Prus-Przeździecki (ur. 21 czerwca 1886, zm. 11 czerwca 1945) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Alojzy Gonzaga Wojciech Prus-Przeździecki urodził się w rodzinie Edwarda (zm. 1917) i Anastazji z Korytkowskich (zm. 1938)[1][2][3]. W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. Początkowo był przydzielony do służby sanitarnej, następnie do 2 pułku piechoty. 2 listopada 1914 został mianowany chorążym piechoty, 11 listopada przeniesiony do 3 pułku piechoty. 14 marca 1915 awansował na podporucznika, a 21 marca tego roku na porucznika piechoty. W połowie czerwca 1915 przeniesiony został na stanowisko adiutanta Komendy Legionów. Od 31 stycznia do 9 marca 1917 roku był słuchaczem Kursu oficerów sztabowych i adiutantów wyższych dowództw w Warszawie. Po ukończeniu kursu powrócił do 6 pułku piechoty. 9 czerwca 1917 roku został przydzielony do Sztabu Generalnego Gubernatorstwa w Warszawie w charakterze oficera łącznikowego Wojska Polskiego[4]. W latach 1917–1918 był adiutantem generała H. von Beselera, dowódcy Polskiej Siły Zbrojnej.
W okresie od 1 czerwca 1921 do 1 września 1923 przebywał na bezpłatnym urlopie. Z dniem 1 września 1923 przydzielony został do 81 pułku piechoty z równoczesnym odkomenderowaniem do Oddziału I Sztabu Generalnego[5]. W listopadzie 1924 został przeniesiony z 81 pp do 32 Pułku Piechoty w Modlinie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[6]. W listopadzie 1925 roku przydzielony został do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza II rocznika Kursu Normalnego. Z dniem 11 października 1926 roku, po ukończeniu kursu i uzyskaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, przydzielony został do Oddziału IV Sztabu Generalnego w Warszawie. W 1928 roku dowodził 72 pułkiem piechoty w Radomiu. 6 lipca 1929 r. zwolniony ze stanowiska dowódcy 72 pułku piechoty z oddaniem do dyspozycji dowódcy DOK I[7]. W 1931 roku pełnił służbę w składzie osobowym II zastępcy szefa Sztabu Głównego WP, po czym przeniesiony został do dyspozycji szefa Biura Personalnego M.S.Wojsk. W tym samym roku mianowany został członkiem Oficerskiego Trybunału Orzekającego[8]. Z dniem 1 maja 1932 roku przeniesiony został w stan spoczynku[9].
W Wielkiej Brytanii, w stopniu pułkownika, pełnił służbę na stanowisku delegata Ministra Obrony Narodowej do Rady Narodowej i szefa Wydziału Politycznego w Ministerstwie Obrony Narodowej. 16 marca 1943 roku Minister Obrony Narodowej podziękował mu za dotychczasową służbę w związku z wyznaczeniem na stanowisko delegata Ministra Obrony Narodowej przy Armii Polskiej na Wschodzie[10].
Od 1919 był mężem Janiny z Sobolewskich[3].
Zmarł 11 czerwca 1945 i został pochowany na cmentarzu Corstorphine Hill w Edynburgu[11][12].
Awanse
[edytuj | edytuj kod]- chorąży – 2 listopada 1914
- podporucznik – 14 marca 1915
- porucznik – 21 marca 1915
- podpułkownik – zweryfikowany 3 maja 1922 ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 (w 1924 zajmował 140. lokatę w korpusie oficerów zawodowych piechoty, a 1928 - 37. lokatę)
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Niepodległości (8 listopada 1937)[13]
- Krzyż Walecznych (dwukrotnie)
- Złoty Krzyż Zasługi (2 sierpnia 1928)[14]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Alojzy Przeździecki h. Prus M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2022-06-04].
- ↑ Spis zmarłych. Nazwiska z zakresu Prus-Przedl » Lista zmarłych « www.nekrologi-baza.pl [online] [dostęp 2022-06-04] (pol.).
- ↑ a b Edward Przezdziecki [online], www.myheritage.com [dostęp 2022-06-04] .
- ↑ Odprawy Komendy Legionów Polskich, Centralne Archiwum Wojskowe, sygn. I.120.1.295b, s. 385 [1].
- ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 57 z 30 sierpnia 1923 r.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 117 z 1 listopada 1924 roku, s. 654.
- ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 6 lipca 1929 r.
- ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 7 z 23 października 1931 r.
- ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 10 z 16 sierpnia 1932 r.
- ↑ Kukiel 1943 ↓, s. 94-98.
- ↑ Wykaz poległych i zmarłych żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na obczyźnie w latach 1939–1945. Londyn: Instytut Historyczny im. Gen. Sikorskiego, 1952, s. 31.
- ↑ Barbara Affek-Bujalska, Edward Pawłowski, Księga pochowanych żołnierzy polskich poległych w II wojnie światowej, Tom 3, Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, 1994.
- ↑ M.P. z 1937 r. nr 259, poz. 409 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
- ↑ M.P. z 1928 r. nr 178, poz. 386 „za zasługi na polu organizacji i administracji wojska”.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917), Warszawa 1917, s. 7.
- Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 203, 342.
- Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 86, 162.
- Lista oficerów dyplomowanych (stan z dnia 15 kwietnia 1931 r.), Sztab Główny WP, Warszawa 1931, s. 5.
- Marian Kukiel: Rozkaz oficerski nr 4 Ministra Obrony Narodowej z 16 marca 1943 roku, sygn. A.XII.1/14. www.pism.co.uk, 1943-03-16. [dostęp 2016-12-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-12-23)].
- August Krasicki, Dziennik z kampanii rosyjskiej 1914–1926, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1988, ISBN 83-211-1000-2.
- Stanisław Rostworowski, Nie Tylko Pierwsza Brygada (1914–1918) Z Legionami na bój, P.W. EGROSS - Oficyna Wydawnicza, Warszawa 1993, ISBN 83-85253-05-X.
- Alojzy Przeździecki. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2018-05-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-17)].