Aminopenicyliny – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/33/Aminopenicillin.svg/300px-Aminopenicillin.svg.png)
Aminopenicyliny (ATC J01CA) – grupa antybiotyków[1] β-laktamowych, pochodnych penicyliny.
Mechanizm działania
[edytuj | edytuj kod]Tak jak inne penicyliny są one strukturalnie podobne do alaniny, która jest składnikiem mureiny. Blokują aktywność transpeptydaz biorących udział w ostatnim etapie syntezy peptydoglikanu ściany komórki bakteryjnej. W ten sposób zaburzają syntezę ściany komórkowej i powodują, że bakteria ginie.
Farmakokinetyka
[edytuj | edytuj kod]Lekiem modelowym tej grupy jest ampicylina. Ma ona szerszy zakres działania niż benzylopenicylina i pokrywa się on z działaniem innych leków z tej grupy. Aminopenicyliny słabo wiążą się z białkami krwi (20%) i mają dłuższy okres półtrwania (90 min) w porównaniu z resztą penicylin. Mimo że w większości są one uwalniane z moczem, to stwierdza się również duże stężenie w żółci. Spora część tego co wydziela się z żółcią wchłania się zwrotnie w jelitach.
Przykłady
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b6/Ampicillin_structure.svg/160px-Ampicillin_structure.svg.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/Amoxicillin.svg/160px-Amoxicillin.svg.png)
- ampicylina (ATC J01CA01)
- amoksycylina (ATC J01CA04)
- bakampicylina (ATC J01CA06)
- hetampicylina
- lenampicylina
- metampicylina (ATC J01CA14)
- piwampicylina (ATC J01CA02)
- talampicylina (ATC J01CA15)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Burke A. Cunha , Aminopenicillins in urology, „Urology”, 2 (40), 1992, s. 186–190, DOI: 10.1016/0090-4295(92)90525-2, PMID: 1502761 .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Janiec i inni, Farmakodynamika. Podręcznik dla studentów farmacji, wyd. 5, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2002, s. 936–937, ISBN 83-200-2646-6 .