Antônio Carlos Zago – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | 18 maja 1969 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Wzrost | 184 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Informacje klubowe | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Klub | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Antônio Carlos Zago (ur. 18 maja 1969 w Presidente Prudente) – piłkarz brazylijski grający na pozycji środkowego obrońcy. Posiada również obywatelstwo włoskie.
Kariera klubowa
[edytuj | edytuj kod]Zago pochodzi z miasta Presidente Prudente lezącego w stanie São Paulo. Piłkarską karierę rozpoczął w stolicy stanu w mieście São Paulo, w tamtejszym klubie São Paulo FC. W 1990 roku w wieku 21 lat zadebiutował w pierwszej lidze brazylijskiej i od czasu debiutu często grał w pierwszym składzie. W 1991 roku wywalczył mistrzostwo stanowe, a także mistrzostwo Brazylii. Ten drugi sukces powtórzył także rok później. W 1992 roku wygrał także Copa Libertadores (0:1, 1:0, 1:1 i wygrana po serii rzutów karnych z argentyńskim Newell’s Old Boys).
Latem 1992 po obu sukcesach Zago wyjechał do Europy i przeszedł do hiszpańskiego Albacete Balompié. W Primera División zadebiutował 6 września w przegranym 3:4 meczu z Sevillą. Pobyt w Hiszpanii nie był jednak udany i już zimą Antônio wrócił do Brazylii, tym razem zostając zawodnikiem SE Palmeiras. W 1993 roku wywalczył kolejne trzy trofea w swojej karierze – mistrzostwo stanu São Paulo, mistrzostwo kraju, a także Torneio Rio-São Paulo. W 1994 roku po raz kolejny zdobył pierwsze dwa z nich. W 1996 roku Antônio drugi raz zdecydował się na wyjazd z kraju i wybór padł na Japonię. Przez rok kopał piłkę w Kashiwie Reysol, z którą zajął 5. miejsce w J-League. W 1997 roku ponownie wrócił do ojczyzny i rok spędził w kolejnym klubie z rodzinnego miasta, tym razem w Corinthians Paulista, z którym wywalczył prymat w tamtejszym stanie.
Zimą 1998 Zago podpisał kontrakt z włoską Romą. Do zespołu ściągnął go Zdeněk Zeman, ówczesny czeski szkoleniowiec tego zespołu, by wzmocnić defensywę drużyny. W Romie spotkał swoich czterech rodaków – Aldaira, Cafu, Paulo Sérgio oraz Vágnera. W Serie A swój pierwszy mecz Antônio rozegrał 11 lutego, gdy Roma pokonała 3:1 US Lecce. W swoim pierwszym sezonie zajął z Romą 4. miejsce w lidze. W sezonie 1998/1999 zadebiutował w Pucharze UEFA (ćwierćfinał) i miał już pewne miejsce na środku obrony „giallorossich”. Największe sukcesy osiągnął jednak za kadencji trenera Fabia Capella. W 2001 roku przyczynił się do pierwszego od 1983 roku mistrzostwa Włoch dla Romy (rozegrał 28 spotkań), a następnie zdobył Superpuchar Włoch.
Latem 2002 Zago odszedł z Romy i trafił do tureckiego Beşiktaşu JK, gdzie grał z kolejnymi rodakami Ronaldo Guiaro i Amaralem. Największym sukcesem za czasów gry w Stambule było mistrzostwo Turcji w 2003 roku. W 2004 roku Zago znów zaczął grać w ojczyźnie i tym razem przeszedł do Santosu FC. W tym samym sezonie został mistrzem Brazylii, po raz czwarty w karierze. W latach 2005–2006 występował w brazylijskim średniaku, EC Juventude, a w 2007 powrócił do Santosu, z którym wygrał Campeonato Paulista. W tym samym roku zakończył karierę.
Sezon | Klub | Kraj | Rozgrywki | Mecze | Bramki |
---|---|---|---|---|---|
1990 | São Paulo FC | Brazylia ![]() | Série A | 21 | 1 |
1991 | São Paulo FC | Brazylia ![]() | Série A | 21 | 1 |
1992 | São Paulo FC | Brazylia ![]() | Série A | 22 | 2 |
1992/93 | Albacete Balompié | Hiszpania ![]() | Primera División | 12 | 1 |
1993 | SE Palmeiras | Brazylia ![]() | Série A | 18 | 1 |
1994 | SE Palmeiras | Brazylia ![]() | Série A | 20 | 1 |
1995 | SE Palmeiras | Brazylia ![]() | Série A | 20 | 3 |
1996 | Kashiwa Reysol | Japonia ![]() | J-League | 24 | 0 |
1997 | Corinthians Paulista | Brazylia ![]() | Série A | 12 | 2 |
1997/98 | AS Roma | Włochy ![]() | Serie A | 12 | 0 |
1998/99 | AS Roma | Włochy ![]() | Serie A | 28 | 0 |
1999/00 | AS Roma | Włochy ![]() | Serie A | 27 | 2 |
2000/01 | AS Roma | Włochy ![]() | Serie A | 28 | 0 |
2001/02 | AS Roma | Włochy ![]() | Serie A | 12 | 0 |
2002/03 | Beşiktaş JK | Turcja ![]() | Süper Lig | 31 | 2 |
2003/04 | Beşiktaş JK | Turcja ![]() | Süper Lig | 25 | 0 |
2004 | Santos FC | Brazylia ![]() | Série A | 7 | 0 |
2005 | EC Juventude | Brazylia ![]() | Série A | 30 | 1 |
2006 | EC Juventude | Brazylia ![]() | Série A | 22 | 1 |
2007 | Santos FC | Brazylia ![]() | Série A | 1 | 0 |
Kariera reprezentacyjna
[edytuj | edytuj kod]W reprezentacji Brazylii Zago zadebiutował 30 października 1991 roku w wygranym 3:1 meczu z Jugosławią. W kadrze Brazylii zagrał 26 meczów i zdobył 2 gole. W 1999 roku osiągnął z nią swój jedyny sukces – wygrał Copa América 1999. Na boiskach Paragwaju wystąpił w niemal wszystkich meczach, w tym także w wygranym 3:1 finale z Urugwajem.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Antônio Carlos Zago w bazie National Football Teams (ang.)