Antoni Jażdżewski – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 7 kwietnia 1887 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 9 maja 1967 |
Chargé d’affaires RP w Japonii | |
Okres | od 1 października 1930 |
Poprzednik | Jan Fryling (chargé d’affaires) |
Następca | Michał Mościcki (poseł) |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b9/Gr%C3%B3b_Antoniego_Ja%C5%BCd%C5%BCewskiego.jpg/220px-Gr%C3%B3b_Antoniego_Ja%C5%BCd%C5%BCewskiego.jpg)
Antoni Jażdżewski (ur. 7 kwietnia 1887 w Poznaniu, zm. 9 maja 1967 w Londynie) – polski lekarz, dyplomata II Rzeczypospolitej.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Ukończył studia medyczne. W czasie I wojny światowej służył w Armii Cesarstwa Niemieckiego, następnie w Wojsku Polskim jako kapitan lekarz (1918–1919). Od 19 czerwca 1920 pracował w Ministerstwie byłej Dzielnicy Pruskiej, 1 lutego 1922 przeszedł do Ministerstwa Spraw Zagranicznych, skierowany jako sekretarz legacyjny do poselstwa RP w Berlinie. Do centrali MSZ powrócił 1 stycznia 1924, został przydzielony do Departamentu Politycznego, w którym pracował do końca września 1930 (z wyjątkiem lat 1925–1927, gdy podczas urlopu bezpłatnego studiował na Wydziale Dyplomatycznym Szkoły Nauk Politycznych w Paryżu). 1 października 1930 został chargé d’affaires RP w Japonii jako radca legacyjny II kl. Odwołany z placówki 30 września 1933, pracował w Departamencie Politycznym MSZ, potem od 16 maja 1936 jako radca ambasady RP w Londynie.
1 sierpnia 1940 mianowany na stanowisko dyrektora Protokołu Dyplomatycznego MSZ w Londynie (Rząd RP na uchodźstwie). Od kwietnia 1943 pracował jednocześnie w Komisji Dyscyplinarnej przy Prezydium Rady Ministrów. W październiku 1944 uzyskał tytuł ministra pełnomocnego. Po wojnie pozostał na uchodźstwie w Wielkiej Brytanii. Zmarł 9 maja 1967 w Londynie. Został pochowany na Beckenham Cemetery (lokalizacja C1)[1].
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1934)[2]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
- Brązowy Medal za Długoletnią Służbę
- Komandor Orderu Wschodzącego Słońca (Japonia, 1933)[3]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Opracowanie stanu zachowania grobów rządowych w Wielkiej Brytanii [online], Fundacja "Pomoc Polakom na Wschodzie" im. Jana Olszewskiego [dostęp 2023-04-17] (pol.).
- ↑ M.P. z 1934 r. nr 259, poz. 337 „za zasługi na polu pracy państwowej w dziale służby zagranicznej”.
- ↑ Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 5, s. 67, 1934.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Rocznik Służby Zagranicznej R.P. według stanu na 1 czerwca 1939. Warszawa: Stowarzyszenie „Samopomoc Urzędników Polskiej Służby Zagranicznej”, 1939, s. 90, 152, 198, 257. [dostęp 2020-11-27].
- Jażdżewski Antoni [w:] Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej (redakcja naukowa Jacek M.Majchrowski przy współpracy Grzegorza Mazura i Kamila Stepana), Warszawa 1994, wyd. BGW, ISBN 83-7066-569-1, s. 98–99.