Antoni Lesznowski (1815–1859) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data urodzenia | 16 grudnia 1815 |
---|---|
Data śmierci | 13 października 1859 |
Zawód, zajęcie | wydawca i redaktor Gazety Warszawskiej |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/58/Antoni_Lesznowski_-_gr%C3%B3b.jpg/220px-Antoni_Lesznowski_-_gr%C3%B3b.jpg)
Antoni Lesznowski (ur. 16 grudnia 1815, zm. 13 października 1859) – właściciel i wydawca Gazety Warszawskiej.
Pochodzenie i rodzina
[edytuj | edytuj kod]Był synem Antoniego i Adelajdy, miał dwoje rodzeństwa: Teresę i Ludwika[1]. W 1847 pojął za żonę Pelagię Sędzimir[2], z którą miał córki: Antoninę i Ludwikę.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Był urzędnikiem Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych. Wiosną 1841 przejął wydawanie podupadającej „Gazety Warszawskiej“, która miała zaledwie 400 prenumeratorów[3].
Do współpracy udało mu się pozyskać Kraszewskiego, Korzeniowskiego, Kaczkowskiego oraz Szajnochę. Sam pisywał recenzje literackie i teatralne[4]. Zmiany w piśmie i wzrost jego atrakcyjności sprawiły, że pod koniec lat 50. XIX w. tytuł posiadał już 7500 prenumeratorów, przynosząc spore dochody.
Tuż przed śmiercią Lesznowskiego w „Gazecie Warszawskiej” zaczęły pojawiać się artykuły, w których atakowano zwiększającą swe znaczenie w Kongresówce burżuazję żydowską. Doprowadziło to do konfliktu, który odbił się echem w całej Europie. W efekcie Leopold Kronenberg nabył Gazetę Codzienną, pozyskał jako redaktora Kraszewskiego, co wpłynęło niekorzystnie na pozycję pisma Lesznowskiego[5].
Śmierć Lesznowskiego nastąpiła nieoczekiwanie, mimo że wiadomo było o jego otyłości, nadciśnieniu i zaburzeniach krążenia[6][7]. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (aleja katakumbowa, grób 141 i 142)[8]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Informacja z portalu sejmwielki.pl [dostęp: 29 VII 2017 r.]
- ↑ Ślub w warszawskiej parafii św. Krzyża, akt nr 254.[dostęp: 7 IX 2017 r.]
- ↑ J. Łojek, Lesznowscy, [w:] Kwartalnik Historii Prasy Polskiej”, 30, 1991, nr 3-4, s. 31.
- ↑ K. Gajda, O krytyce teatralnej, Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej, Kraków 2003, s. 12. ISBN 83-7271-194-1
- ↑ T. Jeske-Choiński, Żydzi postępowi i ochrzczeni w XIX-em stuleciu, Warszawa 1919, s. 26.
- ↑ J. Łojek, Lesznowscy, [w:] Kwartalnik Historii Prasy Polskiej”, 30, 1991, nr 3-4, s. 33.
- ↑ Akt zgonu nr 677 z warszawskiej parafii Nawiedzenia NMP. [dostęp: 7 IX 2017 r.]
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: LESZNOWSCY, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2018-01-29] .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- J. Łojek, Lesznowscy, [w:] Kwartalnik Historii Prasy Polskiej”, 30, 1991, nr 3-4, s. 26-34.