Antonio Maria Frosini – Wikipedia, wolna encyklopedia
Kardynał diakon | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 8 sierpnia 1751 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 8 lipca 1834 |
Prefekt Kongregacji ds. Odpustów i Świętych Relikwii | |
Okres sprawowania | 1826–1834 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Kreacja kardynalska | 10 marca 1823 |
Kościół tytularny |
Antonio Maria Frosini (ur. 8 sierpnia 1751 w Modenie, zm. 8 lipca 1834 w Rzymie) – włoski kardynał.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 8 sierpnia 1751 roku w Modenie, jako syn Alessandra Frosiniego i Vittorii Carrandini[1]. Studiował początkowo w rodzinnym mieście, a następnie prawo na La Sapienzy[1]. Po śmierci ojca, Frosini został szambelanem Franciszka III d’Este i jego przedstawicielem dyplomatycznym przy cesarzu[1]. Po powrocie z Wiednia, wstąpił na służbę do Kurii Rzymskiej i został referendarzem Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej, a także gubernatorem Montalto, Ankony, Spoleto i Civitavecchii[1]. Podczas francuskiej okupacji Rzymu, schronił się we Florencji[1]. Po przywróceniu papiestwa ponownie objął funkcje w Kurii Rzymskiej, a podczas drugiego najazdu wojsk napoleońskich, kolejny raz wyjechał do Florencji[1]. W 1810 roku został zmuszony do wyjazdu do Paryża, a po upadku Napoleona zwiedził Francję i Anglię[1]. Po powrocie do Rzymu został klerykiem Kamery Apostolskiej i prefektem Pałacu Apostolskiego[1]. 10 marca 1823 roku został kreowany kardynałem diakonem i otrzymał diakonię Santa Maria in Cosmedin[2]. W 1826 roku został prefektem Kongregacji ds. Odpustów i Świętych Relikwii i pełnił tę funkcję do śmierci, która nastąpiła 8 lipca 1834 roku w Rzymie[1].