Aram-Naharaim – Wikipedia, wolna encyklopedia
Aram-Naharaim (hebr. אֲרַם נַֽהֲרַיִם, „Aram między dwiema rzekami”, „międzyrzecze”) – według Biblii obszar między rzekami Eufrat i Tygrys w Mezopotamii lub rzekami Eufrat i Orontes[1]. W związku z ekspansją Aramejczyków ze swych pierwotnych terytoriów na zachód, nazwę Aram-Naharaim rozciągnięto również na Syrię[2]. Kraj Aram tworzyło szereg małych państewek.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Zdaniem Alfreda Tschirschnitza zarówno nazwa Aram-Naharaim, jak i egipska nazwa Naharia, odnosiły się pierwotnie do obszarów pomiędzy Eufratem a Orontesem, później zaczęto tej nazwy używać na określenie terytorium pomiędzy Eufratem a Tygrysem. Por. Krótki rys geograficzny Mezopotamii. W: Alfred Tschirschnitz: Dzieje ludów biblijnych. Cz. II: Dzieje państw starożytnej Mezopotamii. Warszawa: M. Sadren i S-ka, 1994, s. 49. ISBN 83-86340-00-3.
- ↑ Alfred Tschirschnitz: Dzieje ludów biblijnych. Cz. IX: Przypisy. Warszawa: M. Sadren i S-ka, 1994, s. 296. ISBN 83-86340-00-3.