Bergepanzer 2 – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Bergepanzer 2 | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | |
Typ pojazdu | |
Trakcja | gąsienicowa |
Załoga | 4 żołnierzy[1] |
Historia | |
Prototypy | 1964–1965 |
Produkcja | 1965 – ? |
Dane techniczne | |
Silnik | 1 silnik wysokoprężny widlasty, 10-cylindrowy MTU MB 838 Ca-M 500 o mocy 830 KM (611 kW) przy obrotach 2200 obr./min.[2] |
Długość | 7,57 m[1] |
Szerokość | 3,25 m[1] |
Wysokość | 2,70 m[1] |
Prześwit | 440 mm |
Masa | 39,2 t (własna) 39,8 t (bojowa) |
Nacisk jedn. | 0,83 kp/cm² |
Osiągi | |
Prędkość | 62 km/h (po drodze) |
Zasięg pojazdu | ok. 850 km (po drodze) 500 km (w terenie) |
Pokonywanie przeszkód | |
Brody (głęb.) | 2,25 m (bez przygotowania) 4,00 m (po dnie) |
Rowy (szer.) | 2,5 m |
Ściany (wys.) | 1,15 m |
Kąt podjazdu | 60° |
Przechył boczny | 30° |
Dane operacyjne | |
Uzbrojenie | |
2 karabiny maszynowe MG3 kal. 7,62 mm | |
Wyposażenie | |
system ochrony NBC, wyrzutnie granatów dymnych, dźwig, lemiesz, wyciągarka |
Bergepanzer 2 – niemiecki wóz zabezpieczenia technicznego konstrukcyjnie oparty na czołgu Leopard 1.
Historia
[edytuj | edytuj kod]13 października 1961 roku Ministerstwo Obrony RFN przedstawiło wymagania na nowy pojazd zabezpieczenia technicznego. W 1963 roku projekt takiego wozu zaczęła opracowywać firma Porsche. W wyniku tych prac powstały dwa prototypy zbudowane przez firmę Jung-Jungenthal, które zaprezentowano w roku 1964. Dalsze prace nad nowym wozem zabezpieczenia technicznego prowadzono już w zakładach MaK Maschinenbau, gdzie opracowano kolejne prototypy. Testy nowego wozu przeprowadzono w roku 1965 i w tym samym roku rozpoczęto produkcję seryjną. Pierwszy seryjny Bergepanzer 2 przekazano Bundeswehrze 9 września 1966 roku[3].
W 1978 roku zmodernizowano część wozów. Przebudowano kadłub w tylnej części, z prawej strony dodano podporę hydrauliczną dzięki czemu zwiększyła się nośność dźwigu. Ponadto ulepszono system obrony NBC. Tak zmodernizowane wozy oznaczono Bergepanzer 2 A2[3][2].
Konstrukcja
[edytuj | edytuj kod]Bergepanzer 2 oparty jest na czołgu Leopard 1. Na bazie kadłuba Leoparda umieszczono opancerzoną kabinę załogi, w której znajduje się miejsce dla czterech żołnierzy – kierowcy, dowódcy oraz dwóch mechaników. Bergepanzer jest zunifikowany z czołgiem Leopard w 75%[3][2].
Uzbrojeniem pojazdu są dwa karabiny maszynowe MG3 kal. 7,62 mm (wcześniej MG1) oraz wyrzutnie granatów dymnych. Jeden karabin umieszczony jest w jarzmie z przodu, drugi zaś służy do strzelania przeciwlotniczego. Wyposażenie specjalistyczne stanowi hydrauliczny dźwig, wyciągarka oraz lemiesz umieszczony z przodu. Dźwig umieszczony jest po prawej stronie, ma on możliwość obrotu w zakresie 270° i podnoszenia do 72°. Natomiast wyciągarka posiada siłę wyciągu 35 000 N i długości liny 90 m[3]. Ponadto pojazd przystosowany jest do przewozu kompletnej jednostki napędowej umieszczonej na specjalnym uchwycie na klapie silnika[2].
Bergepanzer 2 napędzany jest silnikiem pochodzącym z Leoparda (MTU MB 838 Ca M500 o mocy 830 KM). Pojazd osiąga prędkość maksymalną po drodze wynoszącą 62 km/h oraz zasięg ok. 850 km. W terenie zasięg spada do 500 km[2].
Warianty
[edytuj | edytuj kod]- Bergepanzer 2 – wariant podstawowy wprowadzony w roku 1966[3].
- Bergepanzer 2 A2 – wariant zmodernizowany w roku 1978 o zwiększonej nośności dźwigu[2].
- Pionierpanzer 1 – wóz saperski. Oficjalnie oznaczany jako Bergepanzer 2 A1[2].
- Pionierpanzer 2 Dachs – wóz saperski powstały w latach 80. XX wieku z przebudowania wozów Pionierpanzer 1 i Bergepanzer 2[2].
- Bergepanzer 2000 – belgijska zmodernizowana wersja Bergepanzer 2 A1[4].
- Bergepanzer Wisent – wóz zabezpieczenia technicznego opracowany przez firmę Flensburger Fahrzeugbaugesellschaft (FFG) dla duńskiej armii. Powstał w oparciu o Bergepanzer 2[5][6].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Bergepanzer 2.
- ↑ a b c d e f g h Michael Jercher, Waldemar Trojca: Leopard 1. Cz. 9. Hannover-Speyer, Warszawa: Wydawnictwo Militaria, 1993, s. 27–28. ISBN 83-86209-35-6. (pol.).
- ↑ a b c d e Dariusz Użycki, Tomasz Begier. Czołg Leopard 1. (III). „Nowa Technika Wojskowa”. 10/1997, s. 13–18, 1997. Andrzej Kiński – redaktor naczelny. Warszawa: Magnum-X Sp. z o.o.. ISSN 1230-1655. (pol.).
- ↑ BERGEPANZER 2000.
- ↑ Bergepanzer Wisent. [dostęp 2013-04-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)].
- ↑ Leopard 1 Wisent ARV.