Betawi (lud) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Tradycyjny dom Betawi | |
Populacja | blisko 7 mln |
---|---|
Miejsce zamieszkania | |
Język | |
Religia | |
Grupa |
Betawi – indonezyjska grupa etniczna, składająca się z potomków ludności zamieszkującej Batavię (dzisiejszą Dżakartę) począwszy od XVII w.[1][2] Według spisu ludności z 2010 r. ich liczebność wynosi blisko 7 mln[3]. Posługują się językiem betawi, stanowiącym pochodną języka malajskiego[4]. Uchodzą za rdzennych mieszkańców Dżakarty[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Alison Murray: No Money, No Honey: A study of street traders and prostitutes in Jakarta. Oxford University Press, 1992. Glossary, s. xi (ang.).
- ↑ Dina Indrasafitri: Betawi: Between tradition and modernity. The Jakarta Post, 2012-04-26. (ang.).
- ↑ Kewarganegaraan, Suku Bangsa, Agama dan Bahasa Sehari-hari Penduduk Indonesia Hasil Sensus Penduduk 2010. Badan Pusat Statistik, 2011. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-10)]. (indonez.).
- ↑ M. Paul Lewis , Gary F. Simons , Charles D. Fennig (red.), Betawi, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 19, Dallas: SIL International, 2016 [dostęp 2020-06-20] [zarchiwizowane z adresu 2016-05-11] (ang.).
- ↑ Jacqueline Knörr , Creole Identity in Postcolonial Indonesia, Berghahn Books, 2014, s. 90, ISBN 978-1-78238-269-0 (ang.).