Białe Siodełko (Upłaziańska Kopa) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Widok z Ornaku | |
Państwo | |
---|---|
Wysokość | ok. 1570 m n.p.m. |
Pasmo | |
Sąsiednie szczyty | |
Położenie na mapie Tatr ![]() | |
Położenie na mapie Karpat ![]() | |
![]() |
Białe Siodełko (ok. 1570 m) – płytkie wcięcie w północno-zachodniej grani Upłaziańskiej Kopy w polskich Tatrach Zachodnich. Do Doliny Kościeliskiej z Białego Siodełka opada wybitny Biały Żleb, będący prawą odnogą Pisaniarskiego Żlebu. Natomiast powyżej Białego Siodełka znajduje się trawiasty i łatwo dostępny stok Upłaziańskiej Kopy. Dla taterników najwygodniejszym sposobem dotarcia do ścian Zdziarów jest przejście od góry: od czerwonego szlaku turystycznego w Równi nad Piecem, łąkami przez Narciarski Żleb, Białe Siodełko i górną część Białego Żlebu. Z tej strony, od góry trudno jednak zlokalizować Białe Siodełko. Wskazuje go niewielka skałka tkwiąca wśród kosodrzewiny[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Władysław Cywiński, Czerwone Wierchy, część wschodnia, t. 2, Poronin: Wyd. Górskie, 1995, ISBN 83-7104-010-5 .