Bieńkowice (Zebrzydowice) – Wikipedia, wolna encyklopedia
przysiółek wsi | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Sołectwo | Zebrzydowice |
Część miejscowości | |
Wysokość | 270–350 m n.p.m. |
Strefa numeracyjna | 33 |
Kod pocztowy | 34-130[2] |
Tablice rejestracyjne | KWA |
SIMC | 0057112 |
Położenie na mapie gminy Kalwaria Zebrzydowska ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa małopolskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu wadowickiego ![]() | |
![]() |
Bieńkowice – przysiółek wsi Zebrzydowice w Polsce, położony w województwie małopolskim, w powiecie wadowickim, w gminie Kalwaria Zebrzydowska[3][4].
W latach 1975–1998 przysiółek położony był w województwie bielskim.
Bieńkowice to położona w najbardziej na zachód wysuniętej części Zebrzydowic, na pograniczu Pogórza Wielickiego i Beskidu Makowskiego. Swoją nazwę wzięły od imienia Bień (zdrobnienie imienia Benedykt).
Historia
[edytuj | edytuj kod]Na początku średniowiecza Bieńkowice stanowiły samodzielną wieś. W 1274 r. włączone zostały do księstwa opolskiego, później oświęcimskiego. W 1333 r. książę oświęcimski Jan I Scholastyk przekazał Żegocie z Benkowicz las nad Skawą koło Zembrzyc, w celu lokowania tam osad na prawie niemieckim (dzisiejsze: Krzeszów, Śleszowice, Skawce, Jaszczurowa, Dąbrówka, Zagórze, Brańkówka). Nazwy miejscowości i ich właścicieli pojawią się wielokrotnie w różnych dokumentach książąt oświęcimskich z XV w.. Nie wiadomo dokładnie, kiedy wieś została włączona do Zebrzydowic, jednak nastąpiło w pierwszej połowie XV w., kiedy to na polecenie króla Władysława Warneńczyka Bieńkowice zostały wykupione przez żupnika Mikołaja Serafina i włączone do tworzonej wówczas na terenie księstwa zatorskiego królewszczyzny. W 1581 r. wymienione są łącznie z Zebrzydowicami, jako była własność Sokołowskiego (chodziło o Rożena część Zebrzydowic przylegająca do dawnych Bieńkowic, nie należąca do bonifratrów).
Korytarz radwanicki
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
W 1278 r. książę krakowski i sandomierski Bolesław Wstydliwy przekazał księciu opolskiemu Władysławowi teren, położony między Skawą a Skawinką (Trebol), określając granicę między księstwem krakowskim a śląskim, wyjął spod wsie w dorzeczu Skawy, zasiedlone przez rycerzy Radwanitów, które książę zatrzymał przy ziemi krakowskiej. Wsie te określano jako korytarz radwanicki – obejmował on również obszar dzisiejszej wsi Zebrzydowice, ale nie jest wiadomo, czy sama wieś wówczas już istniała, czy została założona później[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 5781
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1601 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22] .
- ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
- ↑ GUS. Rejestr TERYT
- ↑ Kalwariarz, Towarzystwo Przyjaciół Kalwarii Zebrzydowskiej Wydano w ramach zadań zleconych Towarzystwu Przyjaciół Kalwarii Zebrzydowskiej przez Radą Miejską i Burmistrza Miasta Kalwaria Zebrzydowska finansowanych z budżetu gminy, ISSN 1899-8097, s.24-25