Bifurkacja (matematyka) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Bifurkacja[1] – zjawisko skokowej zmiany własności modelu matematycznego przy drobnej zmianie jego parametrów (np. warunków początkowych procesu albo warunków brzegowych). Szczególnie często spotykane i istotne jest to pojęcie przy rozwiązywaniu równań różniczkowych oraz badaniu fraktali (i teorii chaosu).
W modelu z parametrem jest punktem bifurkacji, jeśli w każdym jego otoczeniu istnieją dwa punkty, dla których własności modelu nie są jednakowe.
- Przykład
- Model opisany równaniem ma bifurkację dla gdyż równanie zmienia się wtedy z kwadratowego na liniowe.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Zob. etymologia.