CCIR – Wikipedia, wolna encyklopedia
Comité consultatif international des radiocommunications, CCIR (pl. Międzynarodowy Doradczy Komitet Radiokomunikacyjny) – instytucja międzynarodowa zajmująca się radiokomunikacją, powołana w 1927 w Waszyngtonie podczas Trzeciej Międzynarodowej Konferencji Radiotelegraficznej[1]. W roku 1992, zgodnie z zapisami Konstytucji i Konwencji ITU, przekształcona została w Sektor Radiokomunikacji Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego.
Skrótowcem CCIR określa się czasem rekomendowany przez tę instytucję zakres częstotliwości radiofonicznych w paśmie UKF (87,5…108 MHz), w odróżnieniu od innego używanego, nazywanego OIRT (65,5…74 MHz). Standard częstotliwości OIRT (65,5…74 MHz) obowiązywał w Polsce od lat 60. ub.w. do końca 1999 roku, a od stycznia 2000 Polska przeszła na częstotliwości CCIR[2][3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ http://www.itu.int/dms_pub/itu-s/oth/02/0B/S020B0000094E23PDFE.PDF.
- ↑ Wyłączone nadajniki [online], Dziennik Polski, 5 stycznia 2000 [dostęp 2024-06-16] .
- ↑ RadioPolska - Historia, radiopolska.pl, 24 maja 2009 [zarchiwizowane 2009-05-24] .