Camillo de Simone – Wikipedia, wolna encyklopedia
Kardynał prezbiter | |
Data i miejsce urodzenia | 13 grudnia 1737 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 2 stycznia 1818 |
Biskup Sutri | |
Okres sprawowania | 1782–1818 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Sakra biskupia | 9 marca 1783 |
Kreacja kardynalska | 8 marca 1816 |
Kościół tytularny | San Giovanni a Porta Latina |
Data konsekracji | 9 marca 1783 |
---|---|
Konsekrator | |
Współkonsekratorzy | Giuseppe Maria Contesini |
Camillo de Simone (ur. 13 grudnia 1737 w Benewencie, zm. 2 stycznia 1818 w Sutri) – włoski kardynał.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 13 grudnia 1737 roku w Benewencie[1]. Studiował na La Sapienzy, gdzie uzyskał doktorat utroque iure[1]. 16 grudnia 1782 roku został biskupem Sutri, a 9 marca 1783 roku przyjął sakrę[2]. Odmówił złożenia przysięgi lojalności władzom Republiki Francuskiej, za co został wtrącony do więzienia[1]. Następnie został wygnany do Belley, a potem do Nicei[1]. 8 marca 1816 roku został kreowany kardynałem in pectore[2]. Jego nominacja na kardynała prezbitera została ogłoszona na konsystorzu 22 lipca i nadano mu kościół tytularny San Giovanni a Porta Latina[2]. Zmarł 2 stycznia 1818 roku w Sutri[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e Camillo de Simone. The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2019-06-28]. (ang.).
- ↑ a b c Camillo de Simone. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2019-06-28]. (ang.).