Chorobotwórczość – Wikipedia, wolna encyklopedia
Chorobotwórczość (ang. pathogenicity) – zdolność danego czynnika (zwanego patogenem) do wywoływania zmian patologicznych lub choroby[1][2]. Można ją określić dzieląc liczbę organizmów, u których rozwija się choroba, na liczbę organizmów narażonych na działanie danego patogenu[3]. Patogenem może być czynnik biologiczny, chemiczny, fizyczny, społeczny czy genetyczny[potrzebny przypis].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ W.A. Newman Dorland , Dorland's illustrated medical dictionary., wyd. 32, Philadelphia, PA: Saunders/Elsevier, 2012, s. 1396, ISBN 978-1-4160-6257-8, OCLC 706780870 .
- ↑ Marie T. O’Toole (red.), Mosby’s medical dictionary, wyd. 9, St. Louis: Elsevier/Mosby, 2013, s. 1344, ISBN 978-0-323-08541-0, OCLC 788298656 .
- ↑ Donald Venes (red.), Taber’s cyclopedic medical dictionary, wyd. 23, Philadelphia: F.A. Davis Company, 2017, s. 1769, ISBN 978-0-8036-5940-7, OCLC 973541122 .
Kontrola autorytatywna (ryzyko zdrowotne):