Croissant – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/32/Croissant.jpg/220px-Croissant.jpg)
Croissant (wym. ⓘ[kʁwaˈsɑ̃]) – pieczywo z ciasta francuskiego w kształcie rogalika, tradycyjnie bez nadzienia. Pierwszy oficjalny przepis na croissanty pochodzi z 1839 roku i jest wiązany z osobą Augusta Zanga, właściciela wiedeńskiej piekarni przy rue de Richelieu w Paryżu[1].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5c/Croissant-newspaper-and-tea.jpg/220px-Croissant-newspaper-and-tea.jpg)
Istnieje kilka wersji różnych legend dotyczących tych rogalików. Według niektórych przekazów, croissanty wynaleziono na krótko po zakończeniu oblężenia Wiednia w 1683 roku. Podobno to polski szlachcic, szpieg i dyplomata Jerzy Franciszek Kulczycki, właściciel kawiarni "Zur blauen Flasche", namówił właściciela pobliskiej piekarni, Petera Wendela, by zaczął wypiekać bułeczki w kształcie półksiężyca, aby upamiętnić zwycięstwo nad tureckimi wojskami[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Mira Michałowska: Przez kuchnię i od frontu. Warszawa: "Twój Styl", 1994. ISBN 83-85443-31-2.