David Wright (baseballista) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |||||
trzeciobazowy | |||||
Pełne imię i nazwisko | David Allen Wright | ||||
---|---|---|---|---|---|
Pseudonim | Captain America | ||||
Data i miejsce urodzenia | 20 grudnia 1982 | ||||
Odbijał | prawą | ||||
Rzucał | prawą | ||||
Debiut | 21 lipca 2004 | ||||
Ostatni występ | 29 września 2018 | ||||
Statystyki | |||||
Średnia uderzeń | 0,296 | ||||
Home runy | 242 | ||||
Uderzenia | 1777 | ||||
RBI | 970 | ||||
Kariera klubowa | |||||
|
David Allen Wright (ur. 20 grudnia 1982) – amerykański baseballista, który występował na pozycji trzeciobazowego w New York Mets. Od 2013 kapitan tego zespołu. Siedmiokrotny uczestnik Meczu Gwiazd, dwukrotny zdobywca Złotej Rękawicy, dwukrotny zdobywca Silver Slugger Award. Rekordzista klubowy między innymi pod względem liczby uderzeń i RBI. Nosi przydomek Captain America.
Minor League Baseball
[edytuj | edytuj kod]Po ukończeniu szkoły średniej w 2000, otrzymał ofertę stypendium z Georgia Tech, jednak po wyborze w pierwszej rundzie draftu w czerwcu 2001 z numerem 38. przez New York Mets, zdecydował się podpisać kontrakt z organizacją tego klubu[1]. Zawodową karierę rozpoczął od występów w Kingsport Mets (poziom Rookie). Następnie w 2002 grał w Capital City Bombers (Class A), a w 2003 St. Lucie Mets (Class A Advanced)[2].
Na początku 2004 został zaproszony do zespołu New York Mets na występy w spring training, jednak po jego zakończeniu został odesłany do Binghamton Mets (Double A), w którym rozegrał 60 meczów i uzyskał średnią 0,363, zdobył 10 home runów i zaliczył 40 RBI. W czerwcu został przesunięty do zespołu Norfolk Tides (Triple A), gdzie w 31 spotkaniach osiągnął średnią 0,298[1][2].
Major League Baseball
[edytuj | edytuj kod]New York Mets
[edytuj | edytuj kod]21 lipca 2004 otrzymał powołanie do 40-osobowego składu New York Mets i tego samego dnia zadebiutował w Major League Baseball na trzeciej bazie w meczu przeciwko Montreal Expos na Shea Stadium[3]. Dzień później w spotkaniu z Expos zaliczył pierwsze uderzenie (double) w MLB[4]. 26 lipca 2004 w meczu z Expos rozegranym na Stadionie Olimpijskim w Montrealu zdobył pierwszego home runa w MLB[1]. Pierwszy sezon w MLB zakończył ze średnią 0,299, ponadto zdobył 14 home runów i zaliczył 40 RBI[3].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/87/David_Wright_6.jpg/220px-David_Wright_6.jpg)
W lipcu 2006 otrzymał najwięcej głosów spośród trzeciobazowych od kibiców wybierających zawodników do Meczu Gwiazd, który odbył się 11 lipca 2006. W swoim pierwszym podejściu w All-Star Game zdobył home runa w drugiej połowie drugiej zmiany po narzucie Kenny'ego Rogersa, dając prowadzenie NL All-Star Team 1–0. Dzień wcześniej wystąpił w Home Run Derby, gdzie przegrał w rundzie finałowej z Ryanem Howardem z Philadelphia Phillies[1]. 6 sierpnia 2006 podpisał nowy, sześcioletni kontrakt wart 55 milionów dolarów[5] W tym samym roku po raz pierwszy wystąpił w play off. Mets dotarli do National League Championship Series, w których ulegli St. Louis Cardinals 3–4[1]. W listopadzie 2006 wziął udział w MLB Japan All-Star Series, serii meczów między zespołami gwiazd z MLB i NPB[6].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/32/David_Wright_on_June_23%2C_2008.jpg/220px-David_Wright_on_June_23%2C_2008.jpg)
10 lipca 2007 po raz drugi z rzędu wyszedł w wyjściowym składzie NL All-Star Team[1]. W sezonie 2007 został uznany najlepszym obrońcą spośród trzeciobazowych i zdobył pierwszą w karierze Złotą Rękawicę. Ponadto uzyskał średnią 0,325, zaliczył 107 RBI, zdobył 30 home runów, skradł 34 bazy i został trzecim w historii klubu zawodnikiem, który wstąpił do Klubu 30–30[1][3]. Otrzymał również nagrodę Silver Slugger Award, a w głosowaniu do nagrody MVP National League zajął 4. miejsce[1]. W 2008 wystąpił jako rezerwowy w swoim trzecim Meczu Gwiazd i po raz drugi z rzędu został nagrodzony Złotą Rękawicą i Silver Slugger Award[1].
13 kwietnia 2009 w meczu przeciwko San Diego Padres, został pierwszym baseballistą New York Mets, który zdobył home runa na nowo wybudowanym stadionie Citi Field[7]. W lipcu 2009 po raz czwarty z rzędu zagrał w All-Star Game i po raz trzeci w wyjściowym składzie[3]. 15 sierpnia 2009 w spotkaniu z San Francisco Giants został uderzony piłką w głowę po narzucie Matta Caina, po czym zmuszony był pauzować przez dwa tygodnie[8].
5 kwietnia 2010 w meczu otwarcia z Florida Marlins na Citi Field zdobył home runa w pierwszym podejściu[9]. 27 kwietnia 2010 w spotkaniu z Los Angeles Dodgers został najmłodszym zawodnikiem w historii klubu, który osiągnął pułap 1000 uderzeń[10]. W czerwcu 2010 osiągnął średnią 0,404, zdobył 6 home runów, zaliczył 29 RBI i został wybrany najlepszym baseballistą miesiąca[3]. 13 lipca 2010 po raz piąty z rzędu wystąpił w Meczu Gwiazd i po raz czwarty w wyjściowym składzie[3]. W maju 2011 doznał kontuzji pleców, co wykluczyło go z gry na dwa miesiące[1][11].
25 kwietnia 2012 w meczu przeciwko Miami Marlins na Citi Field ustanowił klubowy rekord zaliczając 735. RBI i wyprzedził w tej klasyfikacji Darryla Strawberry'ego[12]. W lipcu 2012 zajął 2. miejsce w głosowaniu kibiców do wyjściowego składu NL All-Star Team za Pablo Sandovalem z San Francisco Giants[13]. 24 sierpnia 2012 w spotkaniu z Houston Astros zdobył 200. home runa w MLB[14], zaś 26 września 2012 w meczu przeciwko Pittsburgh Pirates pobił klubowy rekord należący do Eda Kranepoola, zaliczając 1419. uderzenie[15]. W głosowaniu na najbardziej wartościowego zawodnika zajął 6. miejsce[3]. W listopadzie 2012 podpisał nowy, ośmioletni kontrakt wart 138 milionów dolarów; to najwyższy kontrakt w historii klubu[16].
Przed rozpoczęciem sezonu 2013 został czwartym w historii klubu (po Johnie Franco, Garym Carterze i Keicie Hernandezie) kapitanem zespołu[1]. W czerwcu 2013 został wyznaczony na kapitana National League na lipcowe Home Run Derby[17], a po występie w Meczu Gwiazd został czwartym zawodnikiem New York Mets, który zaliczył przynajmniej siedem występów w All-Star Game[18]. 20 września 2012 w meczu przeciwko Philadelphia Phillies zdobył 221. home runa i przesunął się w klubowej klasyfikacji wszech czasów na 2. miejsce, wyprzedzając Mike'a Piazzę[19].
14 kwietnia 2015 w spotkaniu z Phillies doznał kontuzji kolana przy próbie kradzieży drugiej bazy[20]. Podczas rehabilitacji zdiagnozowano u niego również zwężenie kanału kręgowego. 10 sierpnia 2015 rozpoczął występy w St. Lucie Mets[21], a do 40-osobowego składu New York Mets powrócił dwa tygodnie później[22]. W tym samym roku zagrał w pięciu meczach World Series, w których Mets przegrali z Kansas City Royals 1–4[3].
21 maja 2016 w meczu z Milwaukee Brewers na Citi Field przy stanie 4–4 i wszystkich bazach zajętych, zaliczył zwycięskie RBI single[23]. 16 czerwca 2016 z powodu dyskopatii szyjnej zmuszony był przejść operację[24], co wykluczyło go z gry do końca sezonu 2017[25][26].
Po raz ostatni zagrał 29 września 2018 w meczu przeciwko Miami Marlins[27].
World Baseball Classic
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/24/David_Wright%2C_2009_World_Baseball_Classic.jpg/220px-David_Wright%2C_2009_World_Baseball_Classic.jpg)
W 2009 był w składzie reprezentacji Stanów Zjednoczonych na turnieju World Baseball Classic[28]. 17 marca w meczu z Portoryko zaliczył walk-off hit w drugiej połowie dziewiątej zmiany, co dało awans Amerykanom do dalszej części turnieju[29].
Po raz drugi w World Baseball Classic wystąpił w 2013 roku[30]. W wygranym przez USA 6–2 meczu grupowym z reprezentacją Włoch, zdobył grand slama[31], a w spotkaniu drugiej rundy przeciwko Portoryko zaliczył 5 RBI, po czym zyskał przydomek Captain America[32].
Działalność charytatywna
[edytuj | edytuj kod]W 2005 roku założył fundację David Wright Foundation, której początkowo celem było wspieranie osób ze stwardnieniem rozsianym[33]. Inauguracyjna impreza fundacji miała miejsce w 16 grudnia 2005 w klubie członków New York Stock Exchange[34]. W późniejszym okresie fundacja rozszerzyła zakres udzielanej pomocy, między innymi również dla dzieci, wspierając edukację i poprawę jakości ich życia[33].
Rekordy klubowe
[edytuj | edytuj kod]Stan na koniec sezonu 2016[35]
Osiągnięcie | Rekord |
---|---|
Najwięcej RBI | 970 |
Najwięcej double'ów | 390 |
Najwięcej baz ogółem | 2945 |
Najwięcej runów | 949 |
Najwięcej uderzeń | 1777 |
Najwięcej extra base hits | 658 |
Najwięcej sacrifice flies | 65 |
Najwięcej baz za darmo | 761 |
Nagrody i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bf/Flickr_-_Rubenstein_-_David_Wright.jpg/220px-Flickr_-_Rubenstein_-_David_Wright.jpg)
Nagroda/wyróżnienie | Lata | Źródło |
7× All-Star | 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2012, 2013 | [36] |
2× Gold Glove Award | 2007, 2008 | [37] |
2× Silver Slugger Award | 2007, 2008 | [38] |
30–30 club | 2007 | [39] |
Statystyki
[edytuj | edytuj kod]Legenda | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
G | Liczba rozegranych meczów | Wyg. | Wygrana zespołu w postseason | ||||||
Przeg. | Przegrana zespołu w postseason | P | Przeciwnik w postseason | ||||||
S | Serie w postseason |
Sezon zasadniczy[3]
Sezon | Klub | G | PA | AB | R | H | 2B | 3B | HR | RBI | SB | CS | BB | SO | BA | OBP | SLG | OPS |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
2004 | NYM | 69 | 283 | 263 | 41 | 77 | 17 | 1 | 14 | 40 | 6 | 0 | 14 | 40 | 0,293 | 0,332 | 0,525 | 0,857 |
2005 | NYM | 160 | 657 | 575 | 99 | 176 | 42 | 1 | 27 | 102 | 17 | 7 | 72 | 113 | 0,306 | 0,388 | 0,523 | 0,912 |
2006 | NYM | 154 | 661 | 582 | 96 | 181 | 45 | 5 | 26 | 116 | 20 | 5 | 66 | 113 | 0,311 | 0,381 | 0,531 | 0,912 |
2007 | NYM | 160 | 711 | 604 | 113 | 196 | 42 | 1 | 30 | 107 | 34 | 5 | 94 | 115 | 0,325 | 0,416 | 0,546 | 0,963 |
2008 | NYM | 160 | 736 | 626 | 115 | 189 | 42 | 2 | 33 | 124 | 15 | 5 | 94 | 118 | 0,302 | 0,390 | 0,534 | 0,924 |
2009 | NYM | 144 | 618 | 535 | 88 | 164 | 39 | 3 | 10 | 72 | 27 | 9 | 74 | 140 | 0,307 | 0,390 | 0,447 | 0,837 |
2010 | NYM | 157 | 670 | 587 | 87 | 166 | 36 | 3 | 29 | 103 | 19 | 11 | 69 | 161 | 0,283 | 0,354 | 0,503 | 0,856 |
2011 | NYM | 102 | 447 | 389 | 60 | 99 | 23 | 1 | 14 | 61 | 13 | 2 | 52 | 97 | 0,254 | 0,345 | 0,427 | 0,771 |
2012 | NYM | 156 | 670 | 581 | 91 | 178 | 41 | 2 | 21 | 93 | 15 | 10 | 81 | 112 | 0,306 | 0,391 | 0,492 | 0,883 |
2013 | NYM | 112 | 492 | 430 | 63 | 132 | 23 | 6 | 18 | 58 | 17 | 3 | 55 | 79 | 0,307 | 0,390 | 0,514 | 0,904 |
2014 | NYM | 134 | 586 | 535 | 54 | 144 | 30 | 1 | 8 | 63 | 8 | 5 | 42 | 113 | 0,269 | 0,324 | 0,374 | 0,698 |
2015 | NYM | 38 | 174 | 152 | 24 | 44 | 7 | 0 | 5 | 17 | 2 | 1 | 22 | 36 | 0,289 | 0,379 | 0,434 | 0,814 |
2016 | NYM | 37 | 164 | 137 | 18 | 31 | 8 | 0 | 7 | 14 | 3 | 2 | 26 | 55 | 0,226 | 0,350 | 0,438 | 0,788 |
2016 | NYM | 2 | 3 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0,000 | 0,333 | 0,000 | 0,333 |
Łącznie w karierze | 1585 | 6872 | 5998 | 949 | 1777 | 390 | 26 | 242 | 970 | 196 | 65 | 762 | 1292 | 0,296 | 0,376 | 0,491 | 0,867 |
Postseason[3]
Sezon | Klub | S | P | Wynik | G | PA | AB | R | H | 2B | 3B | HR | RBI | SB | CS | BB | SO | BA | OBP | SLG | OPS |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
2006 | NYM | NLDS | LAD | Wyg. | 3 | 13 | 12 | 1 | 4 | 2 | 0 | 0 | 4 | 0 | 0 | 1 | 4 | 0,333 | 0,385 | 0,500 | 0,885 |
2006 | NYM | NLCS | STL | Przeg. | 7 | 29 | 25 | 2 | 4 | 1 | 0 | 1 | 2 | 0 | 0 | 4 | 4 | 0,160 | 0,276 | 0,320 | 0,596 |
2015 | NYM | NLDS | LAD | Wyg. | 5 | 21 | 16 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 0 | 5 | 7 | 0,063 | 0,286 | 0,063 | 0,348 |
2015 | NYM | NLCS | CHC | Wyg. | 4 | 18 | 14 | 5 | 4 | 2 | 0 | 0 | 1 | 1 | 0 | 4 | 5 | 0,286 | 0,444 | 0,429 | 0,873 |
2015 | NYM | WS | KCR | Przeg. | 5 | 25 | 24 | 1 | 5 | 0 | 0 | 1 | 4 | 0 | 1 | 1 | 8 | 0,208 | 0,240 | 0,333 | 0,573 |
Łącznie w karierze | 24 | 106 | 91 | 10 | 18 | 5 | 0 | 2 | 13 | 1 | 1 | 15 | 28 | 0,198 | 0,311 | 0,319 | 0,630 |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i j k David Wright — Biography. jockbio.com. [dostęp 2016-01-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (18 października 2004)]. (ang.).
- ↑ a b David Wright Register Statistics & History. baseball-reference.com. [dostęp 2016-01-18]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i j David Wright Statistics and History. baseball-reference.com. [dostęp 2016-01-18]. (ang.).
- ↑ Expos play long ball in victory over Mets. espn.com. [dostęp 2016-01-18]. (ang.).
- ↑ Mets sign Wright to six-year, $55M extension. espn.com. [dostęp 2016-01-18]. (ang.).
- ↑ 2006 All-Star Series in Japan. mlb.com. [dostęp 2016-01-18]. (ang.).
- ↑ Mets fall behind early but rally falls short as Padres win Citi Field debut. espn.com. [dostęp 2016-01-19]. (ang.).
- ↑ Helton homers as Rockies snap five-game losing skid. espn.com. [dostęp 2016-01-19]. (ang.).
- ↑ Wright's homer, Santana's 6 innings lead Mets past Marlins. espn.com. [dostęp 2016-01-19]. (ang.).
- ↑ David Wright Becomes Youngest New York Met To 1,000 Hits. bleacherreport.com. [dostęp 2016-01-19]. (ang.).
- ↑ David Wright has stress fracture. espn.com. [dostęp 2016-01-19]. (ang.).
- ↑ David Wright homers, sets Mets record for RBIs in win vs. Marlins. espn.com. [dostęp 2016-01-19]. (ang.).
- ↑ Sandoval catches Wright, Dickey a Star. espn.com. [dostęp 2016-01-19]. (ang.).
- ↑ Astros defeat Mets for Tony DeFrancesco's first win. espn.com. [dostęp 2016-01-19]. (ang.).
- ↑ David Wright breaks Mets' all-time hits record in win vs. Pirates. espn.com. [dostęp 2016-01-19]. (ang.).
- ↑ Mets, Wright make a deal to run through 2020. mets.com. [dostęp 2012-12-01]. (ang.).
- ↑ N.Y. players are HR Derby captains. espn.com. [dostęp 2016-01-19]. (ang.).
- ↑ Mets All-Stars. mets.mlb.com. [dostęp 2016-01-19]. (ang.).
- ↑ Wright homers in return, Mets top Phillies 6-4. espn.com. [dostęp 2016-01-19]. (ang.).
- ↑ Harvey wins in return to Citi Field; Mets beat Phillies 6-5. espn.com. [dostęp 2016-01-19]. (ang.).
- ↑ David Wright to rehab with St. Lucie Mets. milb.com. [dostęp 2016-01-19]. (ang.).
- ↑ Wright homers in return; Mets hit 8, beat Phillies 16-7. espn.com. [dostęp 2016-01-19]. (ang.).
- ↑ Wright swings away, gives Mets 5-4 comeback win over Brewers. espn.com. [dostęp 2016-07-24]. (ang.).
- ↑ Mets' Wright undergoes neck surgery. mets.mlb.com. [dostęp 2016-07-24]. (ang.).
- ↑ David Wright: Neck issue 'beyond something that can be rushed'. espn.com. [dostęp 2016-11-20]. (ang.).
- ↑ Lack of progress jeopardizing Wright's season. mlb.com. [dostęp 2017-10-07]. (ang.).
- ↑ Mets captain David Wright says goodbye, walks off to long ovation. espn.com. [dostęp 2018-10-04]. (ang.).
- ↑ 2009 WBC Rosters. worldbaseballclassic.com. [dostęp 2016-01-19]. (ang.).
- ↑ David Wright leads USA to 6-5 win. baseball-reference.com. [dostęp 2016-01-19]. (ang.).
- ↑ Wright to anchor third base for Team USA. mlb.com. [dostęp 2013-03-02]. (ang.).
- ↑ US controls its Classic destiny thanks to Wright. baseball-reference.com. [dostęp 2016-01-19]. (ang.).
- ↑ 'Captain America' name suits Wright just fine. mlb.com. [dostęp 2016-01-19]. (ang.).
- ↑ a b David Wright Bio. mlb.com. [dostęp 2016-01-19]. (ang.).
- ↑ David Wright Foundation - Photos. mlb.com. [dostęp 2016-01-19]. (ang.).
- ↑ All-Time Leaders. mets.mlb.com. [dostęp 2016-01-19]. (ang.).
- ↑ David Wright Statistics. baseball-reference.com. [dostęp 2013-07-21]. (ang.).
- ↑ National League Gold Glove Award Winners. baseball-reference.com. [dostęp 2012-08-25]. (ang.).
- ↑ Silver Slugger winners. mlb.com. [dostęp 2012-08-25]. (ang.).
- ↑ With home run, David Wright joins 30-30 club. nydailynews.com. [dostęp 2012-08-25]. (ang.).