Dean Barrow – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Premier Belize | |
Okres | od 8 lutego 2008 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Poseł z okręgu Queen’s Square[1][2] | |
Przynależność polityczna |
Dean Oliver Barrow (ur. 2 marca 1951 w Belize City) – belizeński polityk, prawnik, przewodniczący Zjednoczonej Partii Demokratycznej (UDP, United Democratic Party) od 1998. Minister spraw zagranicznych w latach 1983–1989 oraz 1993-1998. Premier Belize od 8 lutego 2008 do 12 listopada 2020.
Kariera polityczna
[edytuj | edytuj kod]Dean Barrow urodził się w 1951. W 1973 ukończył studia licencjackie na Uniwersytecie Indii Zachodnich w Cave Hill na Barbadosie. W 1975 ukończył prawo w Norman Manley Law School w Kingston, a w 1981 prawo (LLM) oraz stosunki międzynarodowe (studia magisterskie) na Uniwersytecie Miami[3].
Karierę polityczną rozpoczynał w grudniu 1983, gdy został wybrany w skład Rady Miejskiej Belize. W grudniu 1984 związał się ze Zjednoczoną Partią Demokratyczną i z jej ramienia kandydował do parlamentu w okręgu Queen’s Square. Z ramienia UDP uzyskał wówczas po raz pierwszy mandat deputowanego do Izby Reprezentantów, pokonując Ralpa Fonsecę ze Zjednoczonej Partii Ludowej (PUP). W latach 1984–1989 pełnił funkcję ministra spraw zagranicznych i rozwoju gospodarczego w gabinecie premiera Manuela Esquivela[3].
W 1989 uzyskał reelekcję w parlamencie, pokonując Thomasa Greemwooda z PUP, choć Zjednoczona Partia Demokratyczna przegrała wybory i znalazła się w opozycji. Barrow pozostał w tym czasie wiceprzewodniczącym partii. W 1993 po raz trzeci wszedł w skład parlamentu, pokonując Juliet Soberanis z PUP. W latach 1993–1998 zajmował stanowisko prokuratora generalnego, wicepremiera oraz ministra spraw zagranicznych i bezpieczeństwa wewnętrznego w drugim gabinecie premiera Manuela Esquivela[3].
Po porażce wyborczej UDP w 1998 objął funkcję przewodniczącego partii, zastępując na stanowisku Manuela Esquivela. Jako jeden z trojga jej członków zachował mandat deputowanego do parlamentu. Został mianowany liderem opozycji w parlamencie. W wyborach w 2003 UDP zdobyła 7 miejsc w 29-osobowej Izbie Reprezentantów, a Barrow pozostał liderem opozycji na następną kadencję[3].
7 lutego 2008 wygrał wybory parlamentarne w okręgu Queen’s Square[1] zdobywając 2089 głosów. Został członkiem Izby Reprezentantów, w po pokonaniu Anthony’ego Sylvestre’a juniora z PUP stosunkiem głosów: 76,1% do 23.51%[1]. Po zwycięstwie wyborczym w lutym 2008 i zdobyciu przez UDP 25 z 31 mandatów, 8 lutego 2008 Dean Barrow objął stanowisko szefa rządu zostając pierwszym czarnoskórym premierem Belize[3][4][5]. W rządzie objął również funkcję ministra finansów.
W kolejnych wyborach 7 marca 2012 ponownie dostał się do Izby Reprezentantów w okręgu Queen’s Square[2], w którym pokonał przedstawiciela PUP: Anthony’ego Glenforda, zdobywając 2039 głosów (stosunek głosów: 79,12% do 19,01%)[2]. Ponownie został premierem, a także ministrem finansów i rozwoju gospodarczego[6].
11 listopada 2020 roku UDP, po 12 latach, nie uzyskała większości w parlamencie. 12 listopada na stanowisku premiera zaprzysiężony został Juan Antonio Briceño[7].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Dean Barrow jest żonaty z Frances Imeon Myvett, siostrą Michaela Finnegana. Mają pięcioro dzieci, z których najstarszym jest raper Shyne.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Oficjalne wyniki wyborów parlamentarnych 2008. Belize Elections and Boundaries Commission, 7 lutego 2008. [dostęp 2015-07-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-16)]. (ang.).
- ↑ a b c Oficjalne wyniki wyborów parlamentarnych 2012. Belize Elections and Boundaries Commission, 7 marca 2012. [dostęp 2015-07-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-16)]. (ang.).
- ↑ a b c d e The Prime Minister. belize.gov.bz. [dostęp 2015-07-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-23)]. (ang.).
- ↑ Belize elects first black leader, ousts incumbent. Reuters, 8 lutego 2008. [dostęp 2012-03-05]. (ang.).
- ↑ Belize’s opposition party wins landslide in congressional elections. .taiwannews.com.tw, 9 lutego 2008. [dostęp 2012-03-05]. (ang.).
- ↑ Cabinet. Government of Belize. The official government portal. [dostęp 2015-07-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-01)]. (ang.).
- ↑ John Briceño sworn in as Belize’s new prime minister [online], www.loopnewscaribbean.com [dostęp 2020-11-13] (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- The Prime Minister. belize.gov.bz. [dostęp 2015-07-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-23)]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalna strona rządu. Government of Belize. The official government portal. [dostęp 2015-07-02]. (ang.).