Diecezja Galii – Wikipedia, wolna encyklopedia
Ten artykuł od 2018-08 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Roman_Empire_with_dioceses_in_400_AD.png/250px-Roman_Empire_with_dioceses_in_400_AD.png)
Diecezja Galii (łac. Dioecesis Galliarum) – w Cesarstwie Rzymskim jednostka administracyjna ze stolicą w Augusta Treverorum (Trewir), część prefektury Galii. Dzieliła się na prowincje.
Diecezja obejmowała północną i wschodnią Galię, w tym obecne Niderlandy oraz leżącą na zachód od Renu część współczesnych Niemiec.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/26/Map_Gaul_divisions_481-pl.svg/150px-Map_Gaul_divisions_481-pl.svg.png)
Została ustanowiona po reformach około 314 roku n.e. W początkach V wieku przełamana została granica na Renie i większość Galii została zajęta przez barbarzyńskie plemiona Germanów. Jedynym terytorium, które pozostało pod władzą rzymską w drugiej połowie V stulecia była północna Galia, określana jako państwo Syagriusza. To terytorium, jako ostatnie zostało zajęte przez Germanów. Dopiero w 486 roku zdobyli je Frankowie, którzy zastąpili rzymską administrację własną.