Diecezja Afryki – Wikipedia, wolna encyklopedia
Ten artykuł od 2018-08 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Roman_Empire_with_dioceses_in_400_AD.png/250px-Roman_Empire_with_dioceses_in_400_AD.png)
Diecezja Afryki (łac. Dioecesis Africae) – w Cesarstwie Rzymska jednostka administracyjna ze stolicą w Carthago (Kartaginie), część prefektury Italii. Dzieliła się na prowincje.
Diecezja obejmowała północną Afrykę, z wyjątkiem prowincji Mauretania Tingitana.
Została ustanowiona po reformach Dioklecjana i Konstantyna około 314 roku n.e. W początkach V wieku do Afryki wtargnęli Wandalowie, którzy w 432 zajęli terytorium diecezji i ustanowili Kartaginę stolicą swego królestwa. Po wojnie z Bizancjum państwo wandalskie zostało w 532 zniszczone. Cesarz Justynian odtworzył wówczas rzymską administrację w Afryce tworząc prefekturę Afryki.