Dowmunt z Nalszczan – Wikipedia, wolna encyklopedia
Ten artykuł od 2008-04 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
![]() | |
Data urodzenia | ok. 1240 |
---|---|
Data śmierci | |
Czczony przez | |
Szczególne miejsca kultu |
Dowmunt z Nalszczan, Dowmunt z Pskowa, Dowmunt - Tymoteusz (ur. ok. 1240, zm. 17 maja 1299) – litewski kunigas, szwagier i zabójca Mendoga, książę Pskowa w latach 1266–1299.
Po śmierci królowej Marty w 1262 roku, Mendog porwał jej siostrę, będącą żoną Dowmunta. W akcie zemsty za tę zniewagę, jesienią 1263 roku, Dowmunt zabił w zasadzce Mendoga i jego dwóch synów: Repeka i Ruklę. Rządy na Litwie objął Treniota, jednak już wiosną 1264 roku zginął on w spisku zorganizowanym przez zwolenników ostatniego syna Mendoga - Wojsiełka. Dowmunt został wygnany z Litwy ok. 1265 r. Uciekł do Pskowa, tam przyjął chrzest w obrządku prawosławnym i obrał na chrzcie imię Tymoteusz. Poślubił Marię - córkę księcia Dymitra Aleksandrowicza Peresławskiego, wnuczkę Aleksandra Newskiego.
Miecz księcia Dowmunta
[edytuj | edytuj kod]Podczas jednej z wypraw na Inflanty, ks. Dowmunt zranił dotkliwie mieczem mistrza inflanckiego. Miecz ten jako wotum po zwycięstwie nad Krzyżakami w 1272 roku został zawieszony w pomieszczeniu ołtarzowym w soborze Trójcy Świętej w Pskowie. Po śmierci w 1299 roku książę Dawmunt został zaliczony w poczet świętych Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego[1]. Miecz zachował się w stanie dobrym.