Dylemat – Wikipedia, wolna encyklopedia
Dylemat (z gr. διλήμματος dilemmatos 'podwójny lemat') – w logice tradycyjnej niezawodne schematy wnioskowań, w których przesłankami są dwa zdania warunkowe i alternatywa (nierozłączna), z których każdemu już na gruncie klasycznego rachunku zdań odpowiada właściwe prawo logiczne. Wyróżniono cztery typy takich schematów wnioskowań: dylemat konstrukcyjny (prosty), dylemat konstrukcyjny złożony, dylemat destrukcyjny (prosty) i dylemat destrukcyjny złożony.
Dylemat konstrukcyjny prosty
[edytuj | edytuj kod]Jest to schemat postaci:
Jeśli a, to c Jeśli b, to c a lub b
c
W klasycznym rachunku zdań odpowiada mu prawo:
zwane prawem dylematu konstrukcyjnego prostego.
Dylemat konstrukcyjny złożony
[edytuj | edytuj kod]Jest to schemat postaci:
Jeśli a, to b Jeśli c, to d a lub c
b lub d
W klasycznym rachunku zdań odpowiada mu prawo:
zwane prawem dylematu konstrukcyjnego złożonego.
Dylemat destrukcyjny prosty
[edytuj | edytuj kod]Jest to schemat postaci:
Jeśli a, to b Jeśli a, to c nie-b lub nie-c
nie-a
W klasycznym rachunku zdań odpowiada mu prawo:
zwane prawem dylematu destrukcyjnego prostego.
Dylemat destrukcyjny złożony
[edytuj | edytuj kod]Jest to schemat postaci:
Jeśli a, to b Jeśli c, to d nie-b lub nie-d
nie-a lub nie-c
W klasycznym rachunku zdań odpowiada mu prawo:
zwane prawem dylematu destrukcyjnego złożonego.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Witold Marciszewski (red.), Mała encyklopedia logiki, Wrocław 1970.
- Zygmunt Ziembiński, Logika praktyczna, Warszawa 1990, s. 149.