Edward F. Moore – Wikipedia, wolna encyklopedia
Państwo działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Data i miejsce śmierci | |
Doktor nauk ścisłych | |
Alma Mater | |
Doktorat | 1950 |
Edward Forrest Moore (ur. 23 listopada 1925 w Baltimore, Maryland, zm. 14 czerwca 2003 w Madison, Wisconsin[1]) – amerykański matematyk, jeden z twórców teorii automatów.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Podczas II wojny światowej zaciągnął się do marynarki wojennej[1].
W 1947 roku uzyskał tytuł licencjata na Virginia Polytechnic Institute, a w 1950 doktorat z matematyki na Brown University[1]. W latach 1950–1951 pracował nad projektem komputera elektronicznego (ILIAC) na Uniwersytecie Illinois[1]. Od 1951 do 1956 roku pracował w Bell Telephone Laboratories w Chatham w stanie New Jersey[1]. Był również profesorem wizytującym na Massachusetts Institute of Technology (MIT) i wykładowcą wizytującym na Uniwersytecie Harvarda w latach 1961–1962[1]. W 1966 roku Moore, wraz z rodziną, przeprowadził się do Madison, gdzie pracował jako profesor matematyki i informatyki na Uniwersytecie Wisconsin do czasu przejścia na emeryturę w 1985 roku[1].
29 lipca 1950 roku ożenił się z Elinor Constance Martin. Miał trzy córki, Nancy, Shirley i Marthę[1].
Praca naukowa
[edytuj | edytuj kod]Był jednym z twórców teorii automatów[1]. Wprowadził Automaty Moore’a, rodzaj automatu skończonego[1]. Jego artykuł „Gedanken”, który ukazał się w Annals of Mathematics w 1956 roku, wraz z jego pracą nad teorią obwodów, dał początek nowemu obszarowi badawczemu[1]. Zaproponował też inną formę uniwersalnej maszyny Turinga[1].