Edwin Rozenkranz – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | 2 czerwca 1925 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 13 września 1992 |
doktor habilitowany nauk prawnych | |
Specjalność: historia ustroju i prawa miast średniowiecznych, archeologia prawna | |
Alma Mater | Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (1952) |
Doktorat | 1960 – historia prawa |
Habilitacja | 1968 – historia prawa |
Nauczyciel akademicki | |
Uczelnia | Uniwersytet Gdański |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/13/Gr%C3%B3b_prof._Edwina_Rozenkranza.jpg/220px-Gr%C3%B3b_prof._Edwina_Rozenkranza.jpg)
Edwin Rozenkranz (ur. 2 czerwca 1925 w Czatkowach, zm. 13 września 1992 w Gdańsku[1]) – polski prawnik, historyk prawa, profesor Uniwersytetu Gdańskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W momencie wybuchu II wojny światowej uczył się w Liceum Męskim w Tczewie. Jego rodzina została wysiedlona do Lublina, skąd w 1943 roku przeniósł się do Warszawy[1]. Jako żołnierz batalionu „Gozdawa” walczył w powstaniu warszawskim[2]. Po wojnie wrócił na Pomorze. W 1952 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. Tam też w 1960 obronił rozprawę doktorską pt. „Początki i ustrój miast Pomorza Gdańskiego do schyłku XIV stulecia”[1]. Był uczniem poznańskiego profesora Zdzisława Kaczmarczyka[3].
Już jako doktor został zatrudniony w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku, w Katedrze Historii Starożytnej i Średniowiecznej. W 1968 na podstawie rozprawy „Recepcja prawa lubeckiego w miastach nadbałtyckich” uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk prawnych[2][1]. Był jednym z organizatorów Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego[1]. Od 1973 kierował Zakładem, a od 1981 – Katedrą Powszechnej Historii Państwa i Prawa. W 1984 został zatrudniony na stanowisku profesora Uniwersytetu Gdańskiego. Procedurę nadania tytułu profesora zwyczajnego przerwała jego śmierć 13 września 1992 r.
Był autorem ponad 150 publikacji naukowych[4]. Specjalizował się w badaniach nad historią ustroju i prawa miast średniowiecznych oraz archeologią prawną[1].
Następcą i uczniem prof. Rozenkranza jest Tadeusz Maciejewski[3].
Pochowany na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku (rejon IX, taras III wojskowy, skarpa)[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f ROZENKRANZ EDWIN – Encyklopedia Gdańska [online], www.gedanopedia.pl [dostęp 2018-06-05] (pol.).
- ↑ a b T. Maciejewski , Edwin Rozenkranz, „Gdańskie Studia Prawnicze”, XXIII, 2010, s. 401–404 .
- ↑ a b Danuta Janicka. Wkład polskich historyków prawa w badania nad prawem magdeburskim w XX w. (1945–2010). „Studia Iuridica Toruniensia, tom XI”. s. 70.
- ↑ Edwin Rozenkranz (publikacje) [online], katalogi.bn.org.pl (Katalog Biblioteki Narodowej) [dostęp 2018-06-05] .
- ↑ Edwin Rozenkranz. cmentarze-gdanskie.pl. [dostęp 2019-01-24].