Elżbieta Bińczycka – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Elżbieta Bińczycka (2020) | |
Data i miejsce urodzenia | 2 marca 1955 |
---|---|
Przewodniczący Unii Europejskich Demokratów | |
Okres | od 12 listopada 2016 |
Przynależność polityczna | |
Przewodniczący Partii Demokratycznej | |
Okres | od 28 listopada 2015 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik |
Elżbieta Bińczycka z domu Godorowska (ur. 2 marca 1955 w Krakowie) – polska teatrolog i działaczka polityczna, w latach 2015–2016 przewodnicząca Partii Demokratycznej – demokraci.pl, od 2016 przewodnicząca partii Unia Europejskich Demokratów.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Wykształcenie i działalność zawodowa
[edytuj | edytuj kod]Urodziła się jako córka Kazimierza Godorowskiego[1] 2 marca 1955[2] w Krakowie. Ukończyła teatrologię na Uniwersytecie Jagiellońskim[3].
Od 1998 pracowała w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie, początkowo jako specjalistka ds. programowo-literackich, a następnie jako sekretarz literacki[3][4][5][6]. Od 2015 w związku z działalnością polityczną pozostawała na urlopie bezpłatnym. Zaangażowana w rozmaite przedsięwzięcia kulturalne, zwłaszcza związane z teatrem, była m.in. koordynatorką akcji „Dotknij Teatru” w Małopolsce[7]. Jest autorką opracowań teatralnych i biogramów poświęconych zmarłym aktorom[8][9].
Działalność polityczna
[edytuj | edytuj kod]Od grudnia 1990 członkini kolejno Unii Demokratycznej, Unii Wolności, Partii Demokratycznej i Unii Europejskich Demokratów. Bez powodzenia kandydowała w różnych wyborach samorządowych, parlamentarnych i europejskich.
W Partii Demokratycznej była przewodniczącą regionu krakowskiego, członkinią sądu koleżeńskiego, a od 2012 wiceprzewodniczącą zarządu[3]. 28 listopada 2015 zastąpiła Andrzeja Celińskiego na stanowisku przewodniczącego partii[10]. W 2016 została przewodniczącą komitetu koordynacyjnego Koalicji Wolność, Równość, Demokracja (w skład której weszła PD), powołanej przy Komitecie Obrony Demokracji[11] (później zastąpił ją Janusz Onyszkiewicz).
12 listopada 2016, w wyniku połączenia Partii Demokratycznej ze strukturami stowarzyszenia Europejscy Demokraci (mającego koło poselskie), została przewodniczącą Unii Europejskich Demokratów[12]. W lipcu 2017 została zatrudniona w biurze koła poselskiego Unii Europejskich Demokratów w Sejmie RP, wcześniej pracowała w biurze poselskim Stanisława Huskowskiego[2][13]. Później objęła funkcję zastępczyni dyrektora biura klubu poselskiego PSL-UED[2].
W lutym 2019 zgłosiła przystąpienie UED do Koalicji Europejskiej[14], a w kwietniu znalazła się na 9. miejscu listy koalicji w wyborach do Parlamentu Europejskiego w okręgu nr 10, obejmującym województwa małopolskie i świętokrzyskie[15]. Uzyskała 6540 głosów i nie zdobyła mandatu europosła[16].
W wyborach parlamentarnych w tym samym roku otrzymała pierwsze miejsce na liście kandydatów PSL do Sejmu w okręgu łódzkim (w ramach inicjatywy Koalicja Polska, w skład której weszła UED)[17], nie uzyskując mandatu poselskiego. W nowej kadencji parlamentu została zatrudniona w biurze klubu parlamentarnego tworzonego przez PSL i jego koalicjantów[18].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Jej dziadek służył w Legionach Polskich, a ojciec w Armii Krajowej[1].
Była studentką[19], a następnie żoną Jerzego Bińczyckiego, aktora i dyrektora Starego Teatru, do czasu jego śmierci w 1998[5][20]. Otrzymali Nagrodę Srebrnego Jabłka przyznawaną najsympatyczniejszym parom przez czytelników miesięcznika „Pani”[21]. Ich synem jest kulturoznawca Jan Bińczycki (ur. 1982)[3][22].
Wyniki w wyborach ogólnopolskich
[edytuj | edytuj kod]Wybory | Komitet wyborczy | Organ | Okręg | Wynik | |
---|---|---|---|---|---|
2007 | Lewica i Demokraci | Sejm VI kadencji | nr 13 | 1735 (0,31%)![]() | |
2011 | Sojusz Lewicy Demokratycznej | Sejm VII kadencji | 4098 (0,81%)![]() | ||
2014 | Europa Plus Twój Ruch | Parlament Europejski VIII kadencji | nr 10 | 2200 (0,24%) ![]() | |
2019 | Koalicja Europejska | Parlament Europejski IX kadencji | 6540 (0,38%)![]() | ||
2019 | Polskie Stronnictwo Ludowe | Sejm IX kadencji | nr 9 | 6032 (1,45%)![]() |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Elżbieta Bińczycka: Nie wolno zapomnieć!. tokfm.pl, 27 stycznia 2015. [dostęp 2015-12-04].
- ↑ a b c Elżbieta Bińczycka. sejm.gov.pl, 18 lipca 2019. [dostęp 2019-07-23].
- ↑ a b c d Elżbieta Bińczycka.. demokraci.pl. [dostęp 2015-12-02].
- ↑ Elżbieta Bińczycka, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [dostęp 2018-01-24] .
- ↑ a b Maciej Nowak (red.). Stary Teatr. „Ruch Teatralny: krajowy serwis wiadomości teatralnych”. Nr 3 (12), s. 97, 125, 2005. Gdańsk: Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego. ISSN 1232-8863.
- ↑ Elżbieta Bińczycka, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [dostęp 2021-04-08] .
- ↑ 47 spektakli w czasie akcji „Dotknij teatru”. onet.pl, 20 marca 2014. [dostęp 2015-12-02].
- ↑ Zmarła Alicja Bienicewicz, aktorka Starego Teatru. wprost.pl, 14 sierpnia 2012. [dostęp 2018-01-24].
- ↑ Jubileusz Jerzego Treli w Teatrze Na Woli. teatrdramatyczny.pl. [dostęp 2018-01-24].
- ↑ Nowa przewodnicząca. demokraci.pl, 25 lutego 2016. [dostęp 2015-12-02].
- ↑ Konferencja prasowa Koła Poselskiego Europejscy Demokraci – Współpraca opozycji w ramach KOD-WRD. sejm.gov.pl, 27 września 2016. [dostęp 2016-12-07].
- ↑ Powstała nowa partia: Unia Europejskich Demokratów. W jej składzie Jacek Protasiewicz, Michał Kamiński i Stefan Niesiołowski. wp.pl, 12 listopada 2016. [dostęp 2016-11-12].
- ↑ Szefowa UED gwiazdą wieczoru wyborczego PSL. Kim jest Elżbieta Bińczycka?. onet.pl, 13 października 2019. [dostęp 2020-05-26].
- ↑ PSL wchodzi do Koalicji Europejskiej. Jest decyzja władz partii. wyborcza.pl, 23 lutego 2019. [dostęp 2019-04-27].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-04-18].
- ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2020-08-20].
- ↑ Ludowcy ogłosili „jedynki” wyborcze. Kukiz: celujemy w dwucyfrowy wynik. polsatnews.pl, 17 sierpnia 2019. [dostęp 2019-08-17].
- ↑ Elżbieta Bińczycka. sejm.gov.pl, 13 października 2020. [dostęp 2020-11-28].
- ↑ Joanna Targoń: Teatr – Ogród – Kraków. wyborcza.pl, 30 marca 2005. [dostęp 2015-12-02].
- ↑ 10 lat temu zmarł Jerzy Bińczycki. onet.pl, 2 października 2008. [dostęp 2015-12-02].
- ↑ Janusz Mika. Jerzy Bińczycki – jaki był. „Wiadomości Lokalne: informator Rady Dzielnicy V m. Krakowa”. Nr 6 (149), s. 8–9, wrzesień 2015. Kraków: Rada Dzielnicy V Krowodrza. ISSN 1234-9739. [dostęp 2015-12-02].
- ↑ Jan Bińczycki – Totusem po szynach mknę!. ha.art.pl. [dostęp 2018-01-24].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2007. [dostęp 2020-08-20].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2020-08-25].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2020-08-20].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2020-08-20].