Elmore James – Wikipedia, wolna encyklopedia
Imię i nazwisko | Elmore Brooks |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 27 stycznia 1918 |
Data i miejsce śmierci | |
Przyczyna śmierci | |
Gatunki |
Elmore James, właśc. Elmore Brooks[1] (ur. 27 stycznia 1918 w Richland, zm. 24 maja 1963 w Chicago[1]) – amerykański muzyk bluesowy, innowacyjny gitarzysta i kompozytor. Autor wielu standardów gatunku. Znany jako "król gitary slide".
Zainspirowany Robertem Johnsonem, Charleyem Pattonem, Bukką White'em i Sonem House'em rozpoczął profesjonalne nagrywanie w 1951. Granie zaczynał jednak dużo wcześniej, występując razem z Sonnym Boyem Williamsonem II, Howlin’ Wolfem czy Muddym Watersem. Jego najlepiej znane utwory ("Done Somebody Wrong", "Dust My Broom" i "One Way Out") były wielokrotnie nagrywane przez innych artystów, od Erica Claptona do The Allman Brothers Band.
W 1980 został wprowadzony do Blues Hall of Fame.
W 1992 Elmore James został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Elmore James na stronie allmusic.com. allmusic.com. [dostęp 2011-05-24]. (ang.).
- ↑ Elmore James: inducted in 1992. The Rock and Roll Hall of Fame and Museum, Inc.. [dostęp 2016-07-01]. (ang.).