Filar (film) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Gatunek | |
---|---|
Data premiery | 1962 (Francja) |
Kraj produkcji | |
Język | |
Czas trwania | 28 min |
Reżyseria | |
Scenariusz | Chris Marker |
Główne role | Hélène Chatelain |
Muzyka | Trevor Duncan |
Zdjęcia | Chris Marker |
Montaż | Jean Ravel |
Produkcja | Anatole Dauman |
Filar (fr. La Jetée) – czarno-biały film fantastycznonaukowy z 1962 roku autorstwa Chrisa Markera. Ten, powstały niemal w całości ze statycznych zdjęć, 28-minutowy obraz opowiada historię postapokaliptycznego eksperymentu z podróżą w czasie.
Opis fabuły
[edytuj | edytuj kod]Niedobitki mieszkańców zniszczonego w trakcie trzeciej wojny światowej Paryża ukrywają się w podziemiach pod Palais de Chaillot – pracują nad podróżami w czasie z nadzieją wysłania do różnych okresów historii – przeszłości i przyszłości – „wezwania do pomocy w ocaleniu teraźniejszości”. Trudność w tych działaniach sprawia wybranie osób, których psychika zdołałaby oprzeć się stresowi związanemu z tego rodzaju przedsięwzięciem, jednak znajduje się więzień, którego niewyraźne, lecz natarczywe wspomnienie kobiety (Hélène Chatelain) biorącej udział w brutalnym incydencie na terenie terminalu lotniska Orly, staje się kluczem do jego podróży do przeszłości.
Jest on wielokrotnie wysyłany do czasów poprzedzających wojnę i do swojego dzieciństwa. Wiele razy spotyka kobietę ze swoich wspomnień i z nią rozmawia. Po udanych wyprawach do przeszłości zostaje wysłany w odległą przyszłość, w której spotyka zaawansowanych technologicznie ludzi oferujących mu pewien artefakt mogący pomóc w odtworzeniu zniszczonego społeczeństwa. Po powrocie, gdy jego misja okazuje się sukcesem, odkrywa, że ma zostać stracony. Kontaktują się z nim ludzie z przyszłości i proponują mu ucieczkę do ich czasów, jednak on prosi o wysłanie go do okresu przed wojną, ma bowiem nadzieję odnaleźć kobietę ze swoich wspomnień. Udaje mu się, jednak okazuje się, że jest śledzony przez agenta swoich byłych mocodawców, a incydent z lotniska zapamiętany z dzieciństwa to jego własna śmierć widziana jego oczami jako dziecko.
Obsada
[edytuj | edytuj kod]- Jean Négroni – narrator
- Hélène Chatelain – kobieta
- Davos Hanich – mężczyzna
- Jacques Ledoux – eksperymentator
- Ligia Branice – kobieta z przyszłości
- Janine Kleina – kobieta z przyszłości
- William Klein – mężczyzna z przyszłości
Dzieła zależne
[edytuj | edytuj kod]Amerykański film wyreżyserowany przez Terry’ego Gilliama 12 małp (1995) powstał z inspiracji Filarem, powielając kilka pomysłów z filmu Markera. W 1996 roku Zone Books wydało książkową adaptację filmu zawierającą zdjęcia w nim użyte oraz skrypt zarówno po francusku jak i angielsku. Nakład został już wyczerpany[1], lecz kolejna edycja została wydana przez Zone Books w 2008 roku. W 2003 roku powstała miniatura filmowa pod tytułem La puppé, będąca zarówno hołdem dla Filaru, jak i jego parodią.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ La jetée na stronach MIT Press. mitpress.mit.edu. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-24)]. (ang.)
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- plakat filmu
- Filar w bazie Filmweb
- Filar w bazie IMDb (ang.)
- La Jetée (cały film) w serwisie YouTube