Filip Smaldone – Wikipedia, wolna encyklopedia
prezbiter | |
![]() Rzeźba św. Filipa Smaldone w Katedrze w Lecce | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 4 czerwca 1923 |
Czczony przez | |
Beatyfikacja | 12 maja 1996 |
Kanonizacja | 15 października 2006 |
Filippo Smaldone (ur. 27 lipca 1848 w Neapolu, zm. 4 czerwca 1923 w Lecce) – włoski duchowny katolicki, założyciel Zgromadzenia Sióstr Salezjanek Najświętszych Serc, święty Kościoła katolickiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Filippo Smaldone pochodził z Neapolu, ale do seminarium został przyjęty w Rossano Calabro. 27 marca 1871 roku został wyświęcony na diakona, a w dniu 23 września 1871 święcenia kapłańskie. Jako kapłan zdobył doświadczenie pedagogiczne i założył specjalny dom dla głuchoniemych. 5 marca 1885 roku wyjechał do Lecce, gdzie otworzył wraz z trzema innymi siostrami zakład dla osób niesłyszących. Tam też założył Zgromadzenie Sióstr Salezjanek Najświętszych Serc. Zmarł 4 czerwca 1923 roku na skutek powikłań związanych z cukrzycą[1][2].
Beatyfikował go Jan Paweł II 12 maja 1996 roku, a kanonizował go Benedykt XVI 15 października 2006 roku.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Biofrafia na vatican.va
- ↑ Duszpasterstwo Niesłyszących Archidiecezji Przemyskiej. [dostęp 2017-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-10-18)].