Fotochemioterapia – Wikipedia, wolna encyklopedia
Ten artykuł od 2010-06 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c6/Photodynamic_therapy.jpg/240px-Photodynamic_therapy.jpg)
Fotochemoterapia to łączona forma leczenia światłem ultrafioletowym (fototerapia) oraz specjalnych substancji chemicznych, będących fotouczulaczami, czyli substancji zwiększających wrażliwość skóry na nadfiolet. Substancje te należą do grupy psoralenów.
Typy fotochemioterapii
[edytuj | edytuj kod]- PUVA (z ang. Psoralen Ultra-Violet A) – fotochemioterapia klasyczna z wykorzystaniem doustnych psoralenów (8-metoksypsoralen czy 5-metoksypsoralen), podawanych celem uwrażliwienia skóry na działanie promieni ultrafioletowych (UV) 1–2 godziny przed naświetlaniem promieniowaniem UVA (320–400 nm, szczyt naświetlania 365 nm)
- PUVA-bath – psoraleny podawane są miejscowo podczas kąpieli
- PUVA-topical – psoraleny podawane są bezpośrednio na skórę w postaci preparatów zewnętrznych
- UVA-1 – naświetlania spektrum pasma UVA o zakresie 340–400 nm
- UVB-broad band – naświetlania całym zakresem promieniowania UVB (280–320 nm)
- SUP – selektywna fototerapia (z ang. Selective UVB Phototherapy) to stosowanie promieniowania o zakresie 305–325 nm
- UVB-narrow band – najnowsza metoda polegająca na stosowaniu wąskiego spektrum promieniowania UVB o zakresie 311 nm
- Re-PUVA – skojarzone stosowanie retinoidów i PUVA
- Re-SUP – jak wyżej, jedynie stosuje się UVB, czyli nadfiolet o długości fali 290–320 nm
Zastosowanie kliniczne
[edytuj | edytuj kod]- leczenie atopowego zapalenia skóry
- leczenie łuszczycy
- leczenie bielactwa
- leczenie nowotworów, np. ziarniniaka grzybiastego[1]