Francesco Guidobono Cavalchini – Wikipedia, wolna encyklopedia
Kardynał diakon | |
Data i miejsce urodzenia | 4 grudnia 1755 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 5 grudnia 1828 |
Prefekt Kongregacji Dobrego Rządu | |
Okres sprawowania | 1824–1828 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Kreacja kardynalska | 24 sierpnia 1807 |
Kościół tytularny |
Francesco Guidobono Cavalchini (ur. 4 grudnia 1755 w Tortonie, zm. 5 grudnia 1828 w Rzymie) – włoski kardynał.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 4 grudnia 1755 roku w Tortonie, jako syn Pietra Alberta Guidobono Cavalchiniego i Antonii Marii dalla Valle Agnelli Maffei[1]. Studiował na Collegio Clementino, a potem dyplomację na Papieskiej Akademii Kościelnej[1]. Po studiach wstąpił na służbę do Kurii Rzymskiej i został prałatem Jego Świątobliwości, relatorem Świętej Konsulty i klerykiem Kamery Apostolskiej[1]. W latach 1800–1817 był gubernatorem Rzymu i wicekamerlingiem[1]. W czasie francuskiej okupacji Rzymu w 1808 roku, został uwięziony w Zamku Świętego Anioła, a następnie internowany do Fenestrelle i na południe Francji[1]. 24 sierpnia 1807 roku został kreowany kardynałem in pectore[2]. Jego nominacja na kardynała diakona została ogłoszona na konsystorzu 6 kwietnia 1818 roku, a następnie nadano mu diakonię Santa Maria in Aquiro[2]. Otrzymał roczną dyspensę na przyjęcie święceń[1]. W 1824 roku został prefektem Kongregacji Dobrego Rządu[1]. Zmarł 5 grudnia 1828 roku w Rzymie[1].